47:310  nudaque  caeremonia  se  pulchre  defunctos  esse  putant,  defuncti  sibi  permittunt  fratres  contemnere.  Neque  id  modo,  sed  postquam  duodecim  hominibus  laverunt  pedes,  omnia  Christi  membra  crudeliter  lacerant,  adeoque  in  faciem  Christi  ipsius  conspuunt.  Quare  nihil  quam  foedum  Christi  ludibrium  est  comica  illa  pompa.  Nec  certe  Christus  hic  anniversarium  ritum  commendat,  sed  nos  tota  vita  paratos  esse  iubet  ad  lavandos  fratrum  pedes.  16.  17.  Amen,  amen  dico  vobis.  Sunt  quidem  proverbiales  sententiae,  quarum  usus  longius  patet,  quae  tamen  ad  praesentem  circumstantiam  aptandae  sunt.  Quare  falluntur  meo  iudicio,  qui  generaliter  eas  accipiunt,  quasi  hic  discipulos  Christus  hortetur  ad  crucis  tolerantiam.  Verius  enim  est  illis  pro  suo  instituto  usum  esse.  Postea  subiicit  beatos  esse,  si  haec  cognoscant  et  faciant.  Neque  enim  vera  cognitio  dici  meretur,  nisi  quae  fideles  eousque  adducit,  ut  se  capiti  suo  conforment.  Vana  potius  imaginatio  est,  dum  Christum  et  quae  Christi  sunt  extra  nos  conspicimus.  Hinc  collige,  donec  se  quis  fratribus  suis  subiicere  didicerit,  eum  nescire,  sitne  Christus  magister.  Quum  autem  nemo  se  omni  ex  parte  fratribus  impendat,  multi  etiam  lente  et  frigide  se  in  caritatis  officiis  exerceant,  hinc  apparet  quantum  a  plena  fidei  luce  adhuc  distemus.  18.  Non  de  omnibus  vobis  loquor:  ego  scio  quos  elegerim,  sed  ut  impleatur  scriptura:  Qui  edit  panem  mecum,  sustulit  contra  me  calcaneum  suum.  19.  Iam  nunc  dico  vobis,  priusquam  fiat,  ut  quum  factum  fuerit,  credatis  quod  ego  sim.  20.  Amen,  amen  dico  vobis,  qui  recipit,  si  quem  misero,  me  recipit:  qui  autem  me  recipit,  recipit  eum,  qui  misit  rne.  18.  Non  de  omnibus  vobis  loquor.  Iterum  significat  esse  aliquem  inter  discipulos,  qui  nihil  minus  sit  re  ipsa  quam  discipulus.  Idque  facit  partim  causa  Iudae,  quo  magis  eum  inexcusabilem  reddat,  partim  reliqui  coetus,  ne  quem  labefactet  Iudae  ruina.  Neque  tantum  eos  animat,  ut  cadente  Iuda  ipsi  nihilominus  in  sua  vocatione  perstent:  sed  quia  non  omnium  communis  sit  felicitas  cuius  meminit,  eo  maiore  studio  expetendam  esse  docet,  et  constantius  in  ea  manendum.  Iam  hoc  ipsum  quod  perstabunt  electioni  suae  tribuit.  Nam  ut  caduca  est  hominum  virtus,  ad  quamlibet  auram  nutaret  levissimoque  impulsu  rueret,  nisi  sustineret  cam  Dominus  manu  sua:  sed  quia  gubernat  quos  elegit,  quascunque  machinas  admoveat  Satan,  nihil  proficiet  quin  firma  constantia  ad  finem  usque  perseverent.  Nec  tantum  perseverantia  hic  electioni  accepta  fertur,  sed  etiam  pietatis  initium.  Unde  fit  ut  unus  magis  quam  alter  se  Dei  verbo  addicat?  nempe  quia  electus  est.  Unde  fit  rursum  ut  pergat  idem  in  recto  piae  vitae  cursu,  nisi  quia  propositum  20*