|
10.2:31
31
EPISTOLAE
19
bis.
32
putet.
Si
enim
oblectatio
animi
requiesque
curarum
quaeritur,
quae
spectent
et
valeant
ad
bene
beateque
vivendum,
christiana
philosophia
abunde
suppeditat,
motus
animi
turbulentos
quasi
habenis
quibusdam
coercet.
Quum
*
tanta
sit
evangelii
laub
et
dignitas,
non
parum
gaudeo
mihi
datam
occasionem
illius
explicandi,
meque
in
eo
esse
magistratu,
qui
id
muneris
necessitate
quadam
*
requirat.
Sed
in
tam
ubere
tamque
immensa
rerum
copia,
unde
principium
aut
ubi
finem
nostra
sumet
oratio?
Sane
quia
amplior
est
dicendi
campus
quam
oratione
complecti
possim,
eum
evangelii
locum
potissimum
explicabo
qui
*
hodierno
die
in
ecclesia
legi
solet.
Sed
priusquam
rem
aggrediar,
illud
ardentibus
votis
mecum
impetretis
velim
a
Christo
optimo
maximo,
qui
verus
est
et
unus
apud
patrem
intercessor,
ut
foecundo
illo
suo
spiritu
mentes
nostras
illustret,
ut
quemadmodum
ipse
est
gloria
patris,
omnium
honorum
autor,
ita
nostra
oratio
illum
laudet,
illum
sapiat,
illum
spiret,
illum
referat.
Rogabimus
ut
in
nostros
animos
illabatur,
nosque
gratiae
spiritualis
succo
irrigare
dignetur.
[Quod
nos
consequuturos
spero,
si
beatissimam
virginem
solenni
illo
praeconio
*
salutaverimus
:
Ave
gratia
*]
1)
Beati
pauperes
spiritu.
Matth.
5.
Principio
quis
sit
huius
*
evangelii
scopus,
ac
quo
omnia
referri
debeant,
diligenter
*
est
investigandum:
quod
ex
evangelii
ac
legis
descriptione,
deinde
utriusque
inter
se
collatione
facile
intelligetur.
Ergo
evangelium
bonum
est
nuncium
et
salutifera
de
Christo
praedicatio,
quod
a
Deo
patre
missus
sit,
ut
omnibus
opem
ferat,
et
vitam
aeternam
conciliet.
Lex
praeceptis
continetur,
minatur,
urget,
nullam
pollicetur
benevolentiam.
Evangelium
nullis
minis
agit,
non
impellit
praeceptis,
summam
Dei
erga
nos
benevolentiam
docet.
Qui
igitur
pure
et
sincere
evangelium
interpretari
volet,
omnia
ad
praedictas
exigat
descriptiones.
Quam
tractandi
rationem
qui
non
sequuntur,
nunquam
satis
feliciter
in
Christi
philosophia
versabuntur.
Hoc
vitium
perditissimi
sophistae
incurrerunt,
qui
de
lana
caprina
perpetuo
contendunt,
rixantur,
altercantur,
nihil
de
fide,
nihil
de
amore
Dei
*
*
nihil
de
veris
operibus
disserunt
*
*,
omnia
calumniantur,
omnia^
labefactant,
omnia
suis
legibus,
id
est,
sophisticis'
coercent.
Vos
rogo,
quotquot
hic
adestis,
ut
has
haereses,
has
in
Deum
contumelias
nunquam
aequo
animo
feratis.
Sed
unde
digrcssa
est
eo
redeat
nostra
oratio.
19
bis.
1)
Quae
uncis
includimus
m
codice
atramento
deleta
sunt.
|