[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:309  DE  LIBERO  ARBITRIO.  Deo  aut  hominem  creatum,  aut  nuptias  institutas,  aut  legem  prodiisse  negamus.  Verum  alia  quoque  addebant  Manichaei.  Cadit  itaque  tota  eius  ratiocinatio.  Vides,  inquit,  capita  blasphemiarum  Pelagii,  in  quibus  non  est,  quod  liberum  arbitrium  asserat.  Si  valet  haec  ratio,  cur  non  similiter  et  illa  valeat?  Vides  capita  blasphemiarum  Manichaei,  in  quibus  nullum  est,  cuius  nos  insimulet  Pighius.  Non  enim  potest.  Sequitur  ergo,  improbum  et  futilem  esse  calumniatorem,  qui  nos  eius  haeretici  discipulos  esse  criminetur,  cum  quo  nihil  prorsus  habemus  simile.  Haec  non  in  alium  finem  dicta  sint,  nisi  ut  appareat,  Pighium,  dum  levibus  magis  argutiis,  quam  veris  probationibus  insistit,  suo  ipsius  indicio,*)  instar  soricis,  ut  aiunt,  perire.  Nunc  ad  firmam  responsionem  venio.  Ut  hic  breviter  comprehensa  sit  summa  errorum  Pelagii,  disertis  tamen  verbis  explicatam  esse  nego.  Eius  rei  fidem  nemo  facere  melius  poterit,  quam  Augustinus  ipse,  qui  alibi2)  duodecim  capita  recitat,  quae  sfb  iis  sibi  concedi  postulat,  qui  a  pelagianismo  purgare  se  vellent:  quae  plus  continent,  quam  hic  exprimatur.  Deinde,  nihil  hic  de  perfectione  iustitiae,  ad  quam  hominem  pervenire  posse  fingebant,  ut  esset  in  hac  vita  ἀναμάρτητος.  Nihil  de  gratia  subsequente,  nihil  de  perpetua  eius  ad  singulos  actus  continuatione,  nihil  denique  de  electione  gratuita  [pag.  107]  fidelium,  et  impiorum  ad  mortem  praedestinatione:  quae  fuisse  inter  eos  maxima  controversiae  capita  notum  est.  Quis  ergo  non  videt,  nimis  pueriliter  Pighium  ineptire?  Verum  magis  urget  alter  locus,  ex  primo  libro  de  Gratia  Christi  et  originali  peccato:  ubi  nullam  fore  quaestionem  asserit,  si  Pelagius,  quemadmodum  posse  nostrum  a  Deo  confitetur,  ita  velle  etiam  et  agere  simul  adderet:  hoc  est,  non  solum  possibilitatem  in  homine,  etiam  si  nec  velit,  nec  agat  bene,  sed  ipsam  quoque  voluntatem  et  actionem,  id  est,  ut  bene  velimus  et  bene  agamus,  quiae  non  sunt  in  homine,  nisi  quando  vult  et  bene  agit,  divinitus  adiuvari  agnosceret:  ut  sine  illo  adiutorio  nihil  bene  velimus,  nec  agamus,  eamque  esse  gratiam  Christi,  per  quam  nos  sua,  non  nostra,  iustitia  iustos  facit:  ut  ea  sit  vera  nostra  iustitia,  quae  nobis  ab  illo  est.  Haec  enim  sunt  Augustini  verba,  non  ut  a  Pighio  referuntur.  Hic  mihi  vehementer  scilicet  sudandum  est,  ut  hunc  nodum  expediam.  Sed  iam  facillimam  rationem  inveni.  Fateor  enim  verum  esse  quod  dicit  Augustinus:  ac  si  de  tribus  istis  inter  nos  bona  fide  conveniat,  non  modo  certamen  omittere  paratus  sum,  sed  nego  ullum  esse.  Possibilitatem  adiuvari  Dei  gratia,  fatebatur  Pelagius:   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci