|
52:309
309
CAPUT
V.
31o
genere.
Mihi
generalis
sententia
magis
probatur.
Solet
enim
Paulus,
etiam
quum
aliquod
particulare
argumentum
tractat
probationes
ex
generalibus
principiis
afferre:
et
rursus
elicere
ex
particularibus
sententiis
universalem
doctrinam.
Et
certe
plus
habebit
hoc
ponderis,
si
conveniat
tam
viris
quam
mulieribus.
Dicit
ergo
eos
fidem
abnegasse,
qui
suos
omnes,
maximeque
domum
propriam
non
curant.
Et
merito:
nulla
enim
in
Deum
est
pietas,
ubi
quis
ita
humanitatis
sensum
exuere
potest.
An
fides,
quae
filios
Dei
nos
facit,
deteriores
redderet
brutis
pecudibus?
Manifestus
ergo
Dei
contemptus
est
talis
inhumanitas
et
fidei
abnegatio.
Necdum
eo
contentus
Paulus,
crimen
exaggerat,
dicens,
inf
i
d
e
l
i
esse
d
e
t
e
r
i
o
r
e
m
,
qui
suorum
obliviscitur.
Quod
duabus
de
causis
verum
est:
nam
quo
plus
quisque
in
cognitione
Dei
profecit,
eo
minus
habet
excusationis.
Ergo
infidelibus
sunt
peiores,
qui
in
clara
Dei
luce
caecutiunt.
Deinde
hoc
genus
officii
est
quod
natura
ipsa
dictat.
Sunt
enim
azopYai
cootxai.
Quod
si
natura
duce
infideles
ultro
propensi
sunt
ad
suos
amandos,
quid
de
iis
sentiendum
qui
nullo
tali
affectu
tanguntur?
Nonne
impios
ipsos
feritate
superant?
Si
quis
obiiciat,
multos
quoque
ex
incredulis
saevos
parentes
esse
ac
belluinos,
facilis
solutio
est,
Paulum
de
parentibus
loqui
solis,
qui,
duce
natura
et
magistra,
sobolis
suae
curam
gerunt*
Nam
si
quis
ab
hac
integritate
degeneret,
pro
monstro
habendus
est.
Quaeritur
autem
cur
domesticos
filiis
ipsis
praeferat
apostolus.
Respondeo,
quum
suos,
et
maxime
familiares
nominat,
utroque
loco
de
filiis
et
nepotibus
ipsum
loqui.
Nam
utcunque
emancipati
sint
liberi,
aut
in
alienam
familiam
per
coniugium
transierint,
aut
quovis
modo
emigrarint
ex
aedibus
parentum:
nunquam
tamen
prorsus
extinguitur
ius
naturae,
quin
debeant
maiores
natu,
tanquam
sibi
a
Deo
commissos,
regere,
aut
saltem
consulere
quoad
possunt.
In
domesticis
autem
arctior
est
obligatio,
nam
eos
duplici
nomine
curare
debent,
eo
quod
ipsorum
sunt
sanguis,
et
simul
pars
familiae
cui
praesunt.
9.
Vidua
deligatur
non
minor
annis
sexaginta,
quae
fuerit
unius
viri
uxor,
10.
in
operibus
bonis
habens
testimonium,
si
liberos
educavit,
si
fuit
hospitalis,
si
sanctorum
pedes
lavit,
si
afflictis
subministravit,
si
in
omni
bono
opere
fuit
assidua,
ll.
Porro
iuniores
viduas
reiice,
quum
enim
lascivire
coeperint
adversus
Christum,
nubere
volunt,
12.
habentes
condemnationem,
quod
primam
fidem
reiecerint.
13.
Simul
autem
et
otiosae
discunt
circuire
domos:
nec
solum
otiosae,
verum
etiam
garrulae
et
curiosae,
loquentes
quae
non
oportet
9.
Vidua
deligatur.
Iterum
quales
viduae
recipiendae
sint
in
ecclesiae
curam,
ostendit:
et
quidem
|