15:309  309  1554  NOVEMB.  310  sim  bonis  omnibus  fuit,  plus  quam  acerbum  tibi  inflixerit  doloris  vulnus,  et  hodie  adhuc  gravissimo  te  moerore  excruciet:  tamen  ut  christiano  homine  dignum  est,  sub  hac  ingenti  tentationum  mole  te  infractum  firmumque  semper  stetisse  et  adhuc  stare  confido.  Nam  etsi  pias  mentes  pro  carnis  infirmitate  graviter  levioribus  quoque  machinis  interdum  concuti  videmus,  nunquam  tamen  prorsus  labefactatur  quae  in  Christum  recumbit  fides.  Atque  ita  non  dubito  quin  violenta  ista  tempestate  abreptus,  defixa  in  coelo  anchora,  fortiter  illos  undarum  impetus  exceperis  et  constanter  sustinueris,  qui  te  centies  alioqui  obruere  poterant.  Restat  etiam  aliquid  maius,  ut  crucis  militiam  ad  extremum  usque  persequaris*  Neque  enim  Dominus  tam  duro  certaminum  genere  te  ad  breve  modo  tempus  exercuit,  ut  specimen  excelsi  animi  ederes,  sed  etiam  ut  post  hanc,  qua  fortunae  tuae  amplitudo  et  splendor  concidit,  deiectionem  placida  et  aequabili  animi  moderatione  residuum  vocationis  tuae  cursum  peragas.  Ad  haec  te  quoque  ad  eam  regulam,  quam  Paulus  nobis  suo  exemplo  praescribit,  assuefacere  voluit,  ut  non  minus  humilitatem  ferre  discas  quam  excellentiam.  Quo  autem  rarior  et  magis  difficilis  est  haec  virtus,  si  in  ea  profeceris,  non  male  compensata  erit  naufragii  huius  iactura.  Etsi  autem  illustrissimo  Duci  fratri  tuo,  neptique  singulari  et  aeterna  memoria  digni  exempli  feminae  gratulor,  quibus  datum  est  in  morte  ipsa  victrices  animas  in  Dei  manum  fidelemque  custodiam  reponere,  mihi  tamen  hoc  in  tristissimis  tot  nunciis  non  vulgaris  solatii  loco  fuit,  quod  te  audierim  e  mediis  mortis  faucibus  ereptum  nobis  superstitem  adhuc  manere.  Ac  dolorem  ex  falso  interitus  tui  rumore  conceptum  primi  mihi  nuper  mitigarunt  Immanuel  Tremellius  et  Antonius'  2)  eius  gener,  qui  quum  tuam  in  se  liberalitatem  et  multa  humanitatis  officia  laudarent,  in  clade  nobilissimae  familiae  magnam  sibi  causam  esse  dixerunt  privati  sui  incommodi  den1  endi.  Inter  alia  etiam  questi  sunt,  primo  illius  procellae  impetu  sibi  ereptam  fuisse  suppellectilem,  unde  sperabant  aliquod  in  suo  exsilio  inopiae  levamen:  Nunc,  quum  sis  restitutus,  tuam  illam  quam  tot  modis  experti  sunt  humanitatem  implorant,  si  qua  forte  subsidii,  quo  plurimum  egent,  recuperandi  spes  sit  ac  suppetat  ratio.  Quanquam  autem  sine  meis  precibus  suae  illis  doctrinae  et  pietatis  commendatio  abunde  sufficit,  hoc  officium  benevolentia  erga  me  tua  fretus  illis  negandum  non  censui,  nec  vero  dubito  quin  meae  fiduciae  facile  ignoscas.  Vale,  clarissime  vir  et  illustrissime,  mihique  observande  Domine.  Deus  pater  Iesu  Christi  et  noster  suo  praesidio  te  tueatur,  spiritu  gubernet,  fortitudine  sustineat,  2)  Chevalher  cf.  N.  1971,