[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:308  Colligit  postea  et  alias  sententias:  quibus  multum  [pag.  105]  immorari  minime  opus  erit:  quod  quum  apertissime  nobiscum  faciant,  in  diluendis  quas  Pighius  assuit  calumniis,  non  multum  erit  negotii.  Dum  ad  locum  illum  a  Pelagio  obiectum  respondet,  si  volueritis  et  audieritis:  se  nihil  contradicere  scribit,  si  a  Domino  praeparari  fateretur  illam  voluntatem.  Vides,  inquit,  non  eum  damnare  in  Pelagianis,  quod  arbitrii  libertatem  assererent,  sed  quod  illi  tribuebant,  sine  gratia  mereri  gratiam.  Imo  hoc  damnat,  quod  vel  guttam  unam  boni  homini  arrogarent.  Respondeant,  inquit,])  mihi  novi  haeretici,  quid  boni  sit  in  hominibus  nomini  christiano  inimicis.  Non  solum  enim  non  habent  meritum,  sed  habent  pessimum  meritum.  Oramus  pro  ipsis.  Quid  ergo  petimus,  nisi  ut  fiant  ex  nolentibus  volentes,  ex  repugnantibus  consentientes,  ex  oppugnantibus  amantes?  A  quo  autem,  nisi  ab  eo,  de  quo  scriptum  est:  A  Domino  praeparatur  voluntas?  Vides  nunc,  quid  Augustino  significet,  praeparari  voluntatem:  nempe  ex  mala  et  perversa  in  bonam  converti.  Quomodo  enim,  inquit,  hominis  bonum  propositum,  nisi  miserante  prius  Domino?  quum  ea  sit  bona  voluntas,  quae  praeparatur  a  Domino.  Melius  adhuc  et  expressius  libro  eiusdem  operis  primo:  Oramus  pro  impiis,  ut  eorum  mala  voluntas  in  bonam  mutetur.  Et  occulta  Dei  gratia  subito  multi  trahuntur  ad  Christum.  Hoc  qui  improbant,  non  mihi,  sed  Christo  reluctantur,  qui  clamat:  Nemo  potest  venire  ad  me,  nisi  pater  meus  traxerit  eum  (Ioann,  h,  44).  Non  enim,  ait,  duxerit,  ut  illic  aliquo  modo  intelligamus,  praecedere  voluntatem.  Quis  trahitur,  si  iam  volebat?  Et  tamen  nemo  venit,  nisi  velit.  Trahitur  ergo  miris  modis  ut  velit,  ab  illo  qui  novit  intus  in  ipsis  hominum  cordibus  operari;  non  ut  homines,  quod  fieri  non  potest,  nolentes  credant,  sed  ut  volentes  ex  nolentibus  fiant.  Videsne,  homines  non  posse  velle  nisi  malum,  donec  mirifica  conversione,  eorum  voluntas  ex  mala  in  bonam  mutetur?  Quid  ergo  extenuando  proficit  [pag.  106]  Pighius,  ut  partem  ex  toto  faciat?  Atqui  accuratius  in  fine  libri  primi  explicat,  quid  tam  in  Manichaeo,  quam  in  Pelagio,  damnent  orthodoxi:  nempe  quod  ille  diceret,  a  bono  Deo,  nec  creatos  fuisse  homines,  nec  institutas  nuptias,  nec  legem  a  Mose  datam;  hic  quod  adversaretur  gratiae  Dei,  ac  non  gratis  eam,  sed  secundum  merita  nostra  dari;  hominem,  libero  arbitrio  bene  utendo,  mereri  gratiam;  parvulos  sic  esse  salvos,  ut  a  Christo  non  salventur.  Si  haec  accurata  est  dogmatum  enarratio,  quo  igitur  colore  Manichaei  discipulos  nos  antea  fecit  Pighius?  Neque  enim  a  1)  Ibidem,  hoc  est,  lib.  4.  contra  duas  epist.  Pelag.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci