52:308  olim  fuerunt  Euchitae  vel  Psalliani.  Nihil  enim  ab  Euchitis  differunt  monachi  et  sacrifici  papales,  nisi  quod  illi  continenter  precando  solos  se  pios  ac  sanctos  putabant:  hi  autem  minore  assiduitate  se  alios  quoque  sanctificare  fingunt.  Nihil  tale  in  mentem  venit  Paulo:  sed  tantum  indicare  voluit  quanto  liberius  vacare  queant  precibus  quae  nihil  aliunde  habent  distractionis.  6.  Quae  autem  in  delitiis.  Postquam  sua  nota  veras  viduas  insignivit,  nunc  aliis  opponit  quae  reiiciendae  sint.  Participium  quo  utitur,  arcaTaXtoaa,  significat  eam,  quae  sibi  indulget  molliterque  ae  delicate  vivit.  Quare  eas  (meo  iudicio)  taxat  Paulus,  quae  viduitate  sua  in  hoc  abutuntur,  ut  solutae  iugo  maritali,  et  omni  molestia  vacuae,  suavem  ia  otio  vitam  degant.  Multas  enim  videmus  libertati  suae  consulere  et  commoditati,  seque  nimium  hilariter  tractare.  Tales  Paulus  vivendo  mortuas  esse  pronuntiat.  Quod  aliqui  de  infidelitate  intelligunt:  cui  opinioni  minime  assentior.  Mortuam  enim  congruentius  dici  puto,  quae  inutilis  sit  ac  nihili.  Quorsum  enim  vivimus,  nisi  ut  frugi  sit  nostra  opera?  Et  quid,  si  esset,  emphasis  in  participio  vivens?  Nam  qui  desidem  vitam  appetunt  quo  vivant  commodius,  habent  illud  in  ore  dicterium,  non  est  vivere,  sed  valere  vita.  Ita  sensus  esset,  si  beatae  sibi  videntur  dum  agunt  ex  animi  sui  voto,  atque  hanc  demum  vitam  reputant,  in  quiete  delitiari,  ego  mortuas  esse  pronuntio.  Quia  tamen  sensus  hic  nimium  forte  argutus  esset  :  tantum  volui  obiter  attingere,  nihil  asserens.  Certum  quidem  est  ignaviam  hic  damnari  a  Paulo,  ut  mortuas  vocet  quae  nulli  sunt  usui.  7.  Et  haec  praecipe.  Significat,  non  tantum  se  praescribere  Timotheo  quid  sequi  debeat:  sed  diligenter  admonendas  esse  ipsas  mulieres,  ne  eiusmodi  vitiis  laborent.  Neque  enim  se  tantum  pastor  opponere  debet  pravis  studiis,  aut  ambitioni  eorum  qui  se  praeter  rationem  ingerunt:  sed  doctrina  et  continuis  admonitionibus  omnia  pericula,  quantum  in  se  est,  praevenire.  Fuit  quidem  hoc  gravitatis  et  constantiae,  non  admittere  viduas  nisi  quae  dignae  forent:  sed  interim  reddenda  fuit  ratio  cur  non  admitterentur:  imo  prius  monenda  ecclesia  ne  obtruderentur  indignae  j  vel  seipsas  ingererent  Caeterum  Paulus  hanc  doctrinae  partem  rursus  ab  utilitate  commendat:  ac  si  dixisset,  minime  esse  contemnendam,  quia  sit  vulgaris,  quando  ad  summam  rectae  et  perfectae  vitae  spectat.  Nihil  autem  in  Dei  schola  magis  discenaum  quam  sanctae  et  integrae  vitae  meditatio:  denique  moralis  doctrina  argutis  speculationibus  confertur,  quarum  nullus  in  vita  profectus  apparet,  secundum  illud:  Omnis  scriptura  utilis  est,  ut  perfectus  reddatur  homo  Dei,  ete.  8.  Quod  si  quis.  Erasmus  transtulit  in  foeminino