[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:308  tantum  in  parte  abluatur.  Sed  hic  quoque  per  incogitantiam  errat,  quod  acceptum  iam  beneficium  pro  nihilo  ducit.  Perinde  enim  loquitur  ac  si  nulla  adhuc  peccatorum  remissione,  nulla  spiritus  sanctificatione  donatus  esset.  Itaque  merito  hic  quoque  a  Christo  reprehenditur.  Quid  enim  illi  antea  contulerit  in  memoriam  revocat,  quanquam  simul  omnes  suos  admonet  sub  unius  hominis  persona,  ut  acceptae  gratiae  memores,  quid  adhuc  sibi  in  posterum  opus  sit,  reputent.  Primo  dicit  fideies  totos  esse  mundos,  non  quod  omni  ex  parte  puri  sint,  ut  nulla  in  illis  macula  amplius  haereat,  sed  quoniam  praecipua  sui  parte  mundati  sunt:  dum  scilicet  ablatum  est  regnum  peccato,  ut  iustitia  Dei  superior  sit,  quemadmodum  si  quis  totum  corpus  sanum  dicat,  quod  nullo  universali  morbo  infectum  est.  Ergo  vitae  novitate  nos  Christi  discipulos  testemur  oportet,  quando  se  puritatis  autorem  in  suis  omnibus  esse  praedicat.  Caeterum  haec  etiam  altera  similitudo  ad  rem  praesentem  adducta  est,  ne  lotio  pedum  quasi  absurda  reiiceretur  a  Petro.  Quemadmodum  enim  Christus  a  capite  usque  ad  pedes  abluit,  quos  sibi  discipulos  initiat,  ita  in  eis  quos  purgavit  inferior  pars  quotidie  purganda  restat.  Neque  enim  primo  statim  die  toti  regenerantur  filii  Dei,  ut  nihil  quam  coelestem  vitam  spirent:  quin  potius  manent  in  illis  carnis  reliquiae,  quibuscum  tota  vita  assiduum  certamen  habent.  Ergo  pedes  metaphorice  vocantur  omnes  affectus  et  curae,  quibus  mundum  contingimus.  Nam  si  omnes  nostri  partes  occuparet  spiritus,  nihil  cum  mundi  sordibus  nobis  amplius  esset:  nunc  vero  qua  parte  sumus  carnales  humi  reptando,  vel  saltem  pedes  in  lutum  figendo,  tantundem  immundi  sumus.  Ita  semper  invenit  Christus  quod  in  nobis  purget.  Porro  hic  de  remissione  peccatorum  non  agitur:  sed  de  renovatione,  qua  paulatim  et  per  continuos  successus  Christus  suos  prorsus  a  carnis  cupiditatibus  eximit.  10.  Et  vos  mundi  estis.  Haec  propositio  est  quasi  minor  in  syllogismo,  unde  sequitur  pedum  lotionem  proprie  eos  decere.  Exceptio  tamen  additur,  ut  se  quisque  excutiat,  si  forte  tangatur  Iudas  resipiscendi  affectu,  quanquam  in  tempore  voluit  reliquos  discipulos  munire,  ne  sceleris,  quod  mox  patefaciendum  erat,  atrocitas  eos  turbaret,  ac  si  in  corde  coelesti  gratia  imbuto  conceptum  esset:  consulto  tamen  nomine  abstinet,  ne  illi  resipiscentiae  ianuam  praecludat.  Verum  quum  ille  deploratus  esset,  nonnisi  ad  augendam  eius  culpam  valuit  admonitio.  Discipulis  autem  valde  profuit,  quod  inde  melius  illis  innotuit  Christi  divinitas:  deinde  senserunt  puritatem  non  esse  vulgare  spiritus  donum.  12.  Postquam  ergo  pedes  eorum  lavit,  et  recepit  vestimenta  sua,  discumbens  rursum,  dicit  illis:  Scitis,  quid  fecerim  vobis?  13.  Vos  me  vocatis:  Magister  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci