[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:307  307  IN  EVANGELIUM  IOANNIS  308  8.  Non  lavabis.  Hactenus  excusabilis  fuit  Petri  modestia,  quanquam  ne  illa  quidem  vitio  carebat.  Nunc  tamen  gravius  peccat,  quod  correptus  nondum  cedit.  Atque  hoc  commune  vitium  est,  ut  ad  errorem  pertinacia  accedat.  Speciosus  quidem  color,  quod  ex  reverentia  oritur  detrectatio.  Sed  quia  dicto  simpliciter  obsequens  non'  eat,  ipsum  quoque  asserendi  Christo  sui  honoris  studium  gratiam  perdit.  Haec  igitur  vera  est  fidei  sapientia,  quidquid  a  Domino  proficiscitur,  tanquam  rite  et  ordine  factum  probare  et  reverenter  amplecti.  Nec  certe  aliter  nomen  eius  sanctificari  a  nobis  poterit:  quia  nisi  statuamus  optima  ratione  fieri  quidquid  facit,  subinde  obstrepet  caro  nostra  ut  proterva  est,  nec  suum  illi  honorem  nisi  coacta  cedet.  In  summa,  donec  se  in  Dei  operibus  iudicandi  licentia  homo  abdicaverit,  etiamsi  Deum  ipsum  honore  prosequi  studeat,  sub  specie  humilitatis  semper  latebit  superbia.  Si  non  lavero  te.  Haec  Christi  responsio  nondum  exprimit,  quo  consilio  lavare  instituerit  discipulis  pedes.  Tantum  similitudine  ab  anima  ad  corpus  deducta  admonet,  nihil  se  novum  facere  aut  persona  sua  alienum  discipulis  lavando  pedes.  Interim  ostendit  quam  stulte  sapiat  Petrus.  Idem  et  nobis  accidet  simul  ac  nobiscum  litigare  coeperit  Dominus.  Quamdiu  tacet,  non  temere  ab  eo  se  dissentire  putant  homines:  verum  nihil  illi  facilius  quam  uno  verbo  refutare  quidquid  colorum  obtendunt.  Quia  dominus  ac  magister  est  Christus,  absurdum  videtur  Petro  pedes  ab  eo  suos  lavari.  Atqui  tale  officium  repellens,  quod  praecipuum  est  in  salute  sua  repudiat.  Continet  etiam  haec  sententia  generalem  doctrinam,  nos  omnes  foetidos  esse  et  inquinatos  coram  Deo,  donec  sordes  nostras  Christus  abstergat.  Iam  quum  ipse  sibi  uni  vindicet  abluendi  munus,  suam  quisque  immunditiem  illi  purgandam  offerat,  ut  locum  obtineat  inter  Dei  filios.  Sed  antequam  ultra  progredimur,  tenendum  est,  quid  hic  significet  lavandi  verbum.  Sunt  qui  ad  gratuitam  peccatorum  veniam,  sunt  etiam  alii  qui  ad  vitae  novitatem  referant:  tertii  ad  utrumque  extendunt,  quod  postremum  ego  libenter  admitto.  Lavat  enim  nos  Christus,  quum  peccata  nostra  sacrificii  sui  expiatione  delet,  ne  in  Dei  iudicium  veniant.  Lavat  rursum,  quum  pravas  et  vitiosas  carnis  cupiditates  spiritu  suo  abolet.  Sed  quia  paulo  post  in  contextu  patebit  de  regenerationis  gratia  eum  loqui,  in  illa  sententia  praecise  non  insisto,  quod  hic  ablutionem  veniae  complexus  sit.  9.  Domine,  non  tantum  pedes.  Quum  audiret  Petrus  se  esse  perditum,  nisi  purgationem  a  Christo  oblatam  admitteret,  haec  necessitas  ad  eum  domandum  apta  demum  magistra  fuit.  Ergo  deposita  contentione  cedit,  sed  vult  lavari  totus,  et  vere  quidem  agnoscit,  se  totum  quantus  est  natura  sordibus  refertum  esse,  ideoque  nihil  agi,  si  una   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci