15:307 307 EPISTOLAE 2042.2045 308 quod concedere nulla ratio vetat, in idem morositatis vitium incidissemus, in quo illi merito a nobis damnantur. Ac miror, quum in quibusdam plus aequo timidi sitis, quomodo hic vobis in mentem non venerit offensio, quam plerique boni et docti ex frivola repugnantia conciperent. Nam sermones cum multis habiti hoc mihi extorserunt, ne de vocula ista contenderem. Diserte interea cavi, ne vel ambiguitas captionis esset occasio, vel frustra hactenus aut de nihilo quispiam nos pugnasse insimulet. Denique ex animi vestri sententia locum restitutum esse confido. Nunc superest, observandi fratres, ut mediam hanc rationem, etsi a vestro praescripto paululum deflectit, aequi bonique consulatis. Me certe non retinuit av&aotux, quominus sine exceptione vestro consilio parerem. Sed quum mihi per vos licitum esae confiderem quid ecclesiae Dei expediat, tanquam unum ex vobis, pro mea parte discernere, hoc iure fretus, proponere non dubitavi quod hic videtis. Quod si me eventus frustretur, laborem hunc meum supprimi praestabit, quam me ultra esse vobis molestum. Valete, observandi fratres. Dominus vos spiritu suo regere et pios labores vestros benedicere pergat. Collegae mei reverenter vos salutant. Genevae 13. Novembris 1554. Ioannes Calvinus vester. 2043. RABOTTUS CALVINO. Calvino gratias agit de officio quodam sibi praestito. (Ex autographo Cod. Genev. 109, fol. 53.) A monsieur, monsieur maistre Iean Calvin A Geneve. Ab eo tempore quo huc veni semel ad te dedi literas,*) domine mi obser van dissime et pastor. Quibus ope Domini tuo me paruisse consilio nosti. A te quidem nullas accepi: nec ad hoc te invitare sum ausus ob quotidianum munus tuum et ingentia negotia quae peragenda assidue in manus tuas incidunt: quae vix ullam requiem unquam spiritui tuo concedunt atque patiuntur. Nihilominus quod inde mei memoria ex animo tuo haud exciderit sa-