[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:306  recurreret:  ubi  opportunior  erit  locus.  Quam  etiam  ob  causam,  quod  de  peccato  originali  nugatur,  refellere  in  praesentia  supersedeo,  ne  idem  bis  dicendum  sit.  Hoc  vero  tacere  disputationis  ordo  non  patitur,  quod  nihil  tam  absurdum  dicit,  cui  approbando  Augustini  titulum  non  obtendat.  Hoc  est,  inquit,  quod  dicit  libro  tertio  Hypognosticwv  Augustinus:  perdidisse  nos  libertatem,  non  ad  velle,  sed  posse,  aut  perficere.  Primum  iam  ostendi,  aliud  toties  docere  Augustinum;  deinde  satis  inter  eruditos  convenit,  non  esse  Augustini  librum  illum;  tertio  perperam  interpretatur  Pighius  quod  allegat.  Dicit  quidem  scriptor  ille,  quicunque  sit,  amisso  possibilitatis  bono,  solum  arbitrium  ad  velle  nobis  relictum  esse,  idque  vulneratum.  Sed  quo  sensu,  non  obscurum  est:  si  quis  coniungat,  quae  postea  sequuntur.  Esse  fatetur  liberum  arbitrium,  habens  quidem  iudicium  rationis,  non  per  quod  sit  idoneum,  quae  ad  Deum  pertinent,  sine  Deo  aut  inchoare  aut  perficere,  sed  tantum  in  operibus  vitae  praesentis.  Quid  est,  obsecro,  incipere  in  libero  arbitrio,  nisi  primus  voluntatis  motus?  Sicut  peragere,  est  firmum  propositum  cum  efficaci  conatu.  Sed  forte  nondum  acquiescit  Pighius.  Faciam  ergo,  ut  prorsus  obmutescere  cogatur.  Subiungit  aliquanto  post:  Quum  de  libero  arbitrio  agimus,  non  de  parte  hominis  agimus,  sed  de  toto:  quia  quum  peccavit  homo  primus,  non  parte  aliqua,  sed  totus,  qua  conditus  est  natura,  deliquit.  Audis  non  partem  aliquam  fuisse  in  homine  vitiatam  (sicut  profana  imaginatione  philosophatur  Pighius)  sed  totam  hominis  naturam  subiectam  fuisse  pravitati.  Quid  postea?  Vitiato  igitur,  inquit,  libero  arbitrio,  totus  homo  est  vitiatus:  quare  absque  adiutorio  gratiae  Dei,  quod  Deo  placeat,  [pag.  103]  nec  valet  incipere,  nec  perficere  sufficit.  Ubi  illa  Pighii  imaginatio,  corruptionem  totam  in  corpore  velut  in  cloaca  inclusam  esse?  Pergamus.  Praevenitur  autem  medicina,  ut  sanetur  in  eo  et  reparetur  vitiata,  atque  praeparetur  voluntas.  Audis  in  ipsa  voluntate  residere  vitium?  audis  nihil  posse  eam  boni  concipere,  donec  sanata,  reparata,  ac  etiam  praeparata  fuerit?  De  qua  praeparatione  sequitur:  Non  ergo  homo  voluntate  sua  adhuc  in  vitio  liberi  arbitrii  claudicante  praevenit  Deum,  ut  cognoscat  et  quaerat  eam  gratiam,  tanquam  pro  meritis  accepturus,  sed  praecedit,  ut  iam  dixi,  misericordia  sua  Deus  hominis,  nondum  se  quaerentis,  voluntatem:  ut  eum  faciat  se  scire  et  quaerere.  Qui  omnem  praeparationem  homini  tollit,  quid  aliud  relinquit  quam  perversam  voluntatem?  Sed  adhuc  clarius  postea  explicat:  De  non  credente,  inquit,  ut  cognoscat  et  credat,  in  quo  bona  opera  nulla  sunt,  dictum  est:  Non  volentis,  neque  currentis  (Rom.  9,  16):  quia  in  vanitate  sensus,  atque  in  tenebris  obscuratum  habens  intellectum  liberi  arbitrii,  lu-  20   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci