|
6:305
BE
LIBERO
ARBITRIO.
ipsam
praeveniat
voluntatem:
quae
si
non
esset,
non
praepararetur
voluntas
a
Domino,
Item
quum
alibi
scripsisset,
in
potestate
nostra
esse,
quid
velimus,
retractat
etiam
hoc
modo:
l)
Sed
hanc
quoque
ad
bene
vivendum
desuper
accipimus
potestatem,
quum
praeparatur
a
Domino
voluntas.
Quibus
funibus
haec
verba
trahet
Pighius,
ut
cum
impio
suo
commento
cohaereant?
Voluntati
nihil
ablatum
esse
vult
per
originale
peccatum,
nisi
[pag.
101
j
dominium
in
membra
corporis:
quod
autem
ad
malum
quam
ad
bonum
sit
propensior,
id
socordia
et
ignavia
pravaque
consuetudine
evenire,
non
quia
resistendi
facultatem
non
habeat.
Augustinus
vero
reclamat,
malam
esse
voluntatem:
ac
teneri
sub
malo
captivam
donec
liberetur.
Et
tamen
tam
deploratae
impudentiae
est
hic
canis,
ut
Augustino
ignominiam
hanc
inurere
ausit,
qua^i
eum
haberet
suae
impietatis
patronum.
Deinde
in
cupiditatibus
carnis
vincendis,
primas
voluntati
partes
concedit,
quasi
haec
pugnam
incipiat:
deinde
gratiam
Dei
adiutricem,
quasi
in
subsidium,
illi
adiungit.
Ubique
autem
reclamat
Augustinus,
nihil
praeter
malum
concipere
voluntatem,
donec
spiritu
praevenitur.
Atque
ita
etiam
in
concilio
Arausicano
decretum
est:
Si
quis,
ut
a
peccato
purgemur,
voluntatem
nostram
Deum
exspectare
contendit,
non
autem,
ut
purgari
velimus,
per
spiritus
sancti
operationem
in
nobis
fieri
confitetur,
eum
spiritui
sancto
adversari.
Quum
tantum
se
ecclesiae
deferre
fingat,
quid
nunc
subterfugii
inveniet,
quum
ub
orthodoxa
synodo
hostis
spiritus
sancti
pronuncietur?
Deinde
sic
impediri
voluntatem
existimat
carnis
repugnantia,
ut
superior
tamen
esse
queat
in
certamine,
si
vires
suas
experiretur:
et
quum
etiam
illecebris
carnis
tenetur
irretita
tantum,
ideo
requiri
fingit
auxilium
gratiae
ad
eam
in
recuperando
suo
iure
adiuvandam,
quia
non
facile
alioqui
possit
victoriam
obtinere.
De
necessitate
nulla
mentio.
Quid
autem
de
ea
re
censuerunt
veteres?
Exstat
decretum
Milevitanae
synodi
in
haec
verba,
quod
in
conciliis
africanis
repetitur:
Quicunque
dixerit,
ideo
nobis
dari
iustificationis
gratiam,
ut
quod
iubemur
per
liberum
arbitrium,
facilius
possimus
per
gratiam
implere,
tanquam
sine
gratia
possimus,
etsi
difficulter,
anathema
sit.
Tametsi
illa
verborum
fulmina
non
iaculor,
quibus
in
nos
desaevit
Pighius,
spero
tamen
ex
hac
oratione
satis
fore
perspicuum,
quam
hoc
novum
eius
[pag.
102]
delirium
ab
Augustini
sensu
alienum
sit
ac
remotum:
cuius
nomine
illud
praetexere,
mira
confidentia,
audet.
Quantopere
autem
cum
tota
scriptura
pugnet,
operae
pretium
ostendere
foret,
nisi
libro
quinto
1)
Retract.
L
I.
Calvini
opera.
Vol,
VI.
|