[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:305  305  CAPUT  XIII.  306  lavas  pedes?  7.  "Respondit  Iesus  et  dixit  ei:  Quod  ego  f  ado  j  tu  nunc  non  cognoscis:  scies  autem  postea.  1.  Ante  diem  festum.  Multa  consulto  praeterit  Ioannes,  quae  a  Matthaeo  et  reliquis  sciebat  narrata  esse.  Ipse  vero  tractandum  sumit  quod  ab  illis  fuerat  omissum,  quo  in  numero  est  historia  de  pedum  lotione.  Tametsi  vero  postea  clarius  exponet,  quem  in  finem  pedes  laverit  Christus  suis  discipulis,  uno  tamen  verbo  hic  praefatur,  testatum  eiusmodi  symbolo  fuisse  constantem  ac  perpetuum  amorem,  quo  semel  illos  complexus  erat,  ut  eius  conspectu  privati  certo  tamen  statuerent  ne  morte  quidem  fuisse  exstinctum.  Quae  persuasio  etiam  in  cordibus  nostris  haerere  nunc  debet.  Verba  sunt,  Christum  usque  in  finem  amasse  suos,  qui  in  mundo  erant.  Cur  hac  periphrasi  apostolos  designat,  nisi  ut  sciamus  illos  eo  maiori  curae  fuisse  Christo,  quia  in  periculosa  et  difficili  militia,  ut  nos,  laborabant?  Quare  etsi  procul  videmur  a  Christo  abesse,  sciendum  tamen  est  nos  ab  eo  respici:  quia  suos  diligit  qui  in  mundo  versantur.  Neque  enim  dubium  est  quin  eundem  nunc  quoque  affectum  gerat,  quem  in  ipso  mortis  articulo  retinuit.  Ut  transiret  ex  hoc  mundo  ad  patrem.  Loquutio  notatu  digna:  refertur  enim  ad  'Christi  notitiam,  quod  mortem  suam  noverit  transitum  esse  ad  coeleste  Dei  regnum.  Quod  si  illuc  properans  solito  amore  non  destitit  suos  prosequi,  non  est  cur  nunc  putemus  mutatum  esse  eius  affectum.  Iam  quum  primogenitus  sit  ex  mortuis,  pertinet  ista  mortis  definitio  ad  totum  ecclesiae  corpus,  quod  sit  ad  Deum  transitus,  a  quo  nunc  peregrinantur  fideles.  2.  Coena  facta.  Totum  Christi  consilium  in  lavandis  suorum  pedibus,  et  fructum  huius  historiae  fusius  mox  tractabimus  suo  loco.  Nunc  sequamur  verborum  contextum."  Dicit  hoc  fuisse  factum,  quum  iam  in  animo  haberet  Iudas  Christum  prodere,  non  tantum  ut  ostenderet  miram  Christi  patientiam,  qui  tam  scelerato  et  perfido  defectori  pedes  lavare  sustinuit:  sed  etiam  tempus  iliud  data  opera  sumpsisse,  quo  velut  extremum  vitae  suae  actum  morti  vicinus  perageret.  Quod  diaboli  impulsu  conceptum  a  Iuda  proditionis  consilium  fuisse  dicit,  hoc  ad  exprimendam  sceleris  atrocitatem  valer.  Fuit  enim  horribile  istud  et  plus  quam  tragicum  j  facinus,  in  quo  se  protulit  Satanae  efficacia.  Verum  quidem  est  nihil  ab  hominibus  mali  perpetrari,  quo  non  eos  incitet  Satan,  sed  ut  quodque  magis  tetrum  et  exsecrandum  est  scelus,  ita  in  eo  magis  considerandus  est  diaboli  furor,  qui  homines  a  Deo  relictos  sursum  ac  deorsum  rapit.  Caeterum,  etsi  hominis  concupiscentia  Satanae  flabello  accenditur,  ipsa  tamen  fornax  esse  non  desinit,  ipsa  ignem  intus  conceptum  habet,  ipsa  flabelli  agitationem  Calvini  opera.  Vol  XLVII   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci