[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


25:305  305  REDITUS  AD  HISTORIAM.  306  quisquam,  nisi  Caleb  filius  Iephuneh,  et  Iosue  filius  Nun.  1.  Et  fuit  post  plagam.  Secundum  hunc  censum  a  Mose  actum  esse  legimus,  ex  capite  tamen  38.  Exodi  colligere  promptum  est,  fuisse  ordine  tertium  saltem.  Quanquam  magis  probabile  est,  vel  quotannis,  vel  statis  temporibus  nomen  dedisse  qui  ad  annos  viginti  pervenerant.  Atqui  numerus  populi  inde  colligi  non  poterat,  nisi  fieret  mortuorum  comparatio:  hoc  quidem  extra  controversiam  est  ter  fuisse  censos  in  deserto  qui  in  viros  adoleverant.  Et  id  elicitur  ex  contextu:  quia  quarto  versu  dicitur,  hanc  recognitionem  esse  factam  sicuti  praeceperat  Deus  Mosi,  et  filiis  Israel  qui  egressi  fuerant  ex  Aegypto.  Unde  apparet,  non  tantum  morem  ab  initio  receptum  instar  regulae  sequutos  esse,  sed  populum  rursus  censeri,  sicuti  prius  in  deserto  Sinai  census  fuerat.  Unde  iterum  probabilis  coniectura  ducitur,  nullum,  a  quo  tempore  illinc  egressi  fuerant,  intermedium  fuisse  exemplum  simile.  Illic  enim  refert  Moses,  quot  talenta  confecta  fuerint  ex  tributo  populi,  et  capita  numerat,  sexies  centum  millia  cum  quinquaginta  et  quingentis.  Atqui  postea  subiicit,  quum  castra  moverent  e  monte  Sinai,  censum  ex  Dei  mandato  actum  esse  :  sed  hanc  rem  (de  qua  alibi  dictum  fuit)  levius  praetereo.  Nunc  videndum  est  quo  consilio  censeri  voluerit  Deus  populum  suum  antequam  in  possessionem  terrae  promissae  eum  induceret.  Intra  annos  quadraginta  tota  militaris  aetas  perierat:  multi  immatura  morte  abrepti  fuerant:  imo  una  clades  nuper  absumpserat  viginti  quatuor  millia:  quis  non  putasset  quarta  fere  parte  imminutum  esse  populum?  Quod  ergo  repetitur  quae  ante  fuerat  multitudo,  pro  singulari  miraculo  ducendum.  Fuit  hoc  memorabile  documentum  irae  Dei,  ex  sexcentis  et  tribus  millibus  nullum  manere  superstitem  praeter  duos:  sed  continua  sobole  ita  renovari  populum,  ut  post  exactum  tempus,  aequarent  posteri  numerum  priorem,  inaestimabilis  Dei  gratiae  opus  fuit.  Ita  in  illo  formidabili  iudicio,  quo  sceleratum  populum  ultus  est  Deus,  resplenduit  promissionis  eius  veritas.  Dictum  fuerat  Abrahae:  Multiplicabo  semen  tuum,  ut  stellas  coeli  et  arenam  maris:  hanc  benedictionem  minime  obscurari  decuit  quo  tempore  altera  pars  promissionis  implenda  erat:  Semini  tuo  dabo  terram  hanc.  Ergo  poenis  ita  assuefactus  fuit  populus  ad  Deum  timendum,  ut  paterni  favoris  gustum  non  amitteret.  Et  Deus  iudicia  sua  sic  temperat  erga  ecclesiam,  ut  in  media  indignatione  semper  misericordiae  recordetur,  quemadmodum  dicit  Habacuc  (3,  2).  Haec  ratio  est,  ut  numeratus  populus  fuerit  statim  post  plagam  inflictam,  quo  magis  conspicuum  esset,  mirabiliter  a  Deo  fuisse  provisum  ne  qua  post  recentem  tot  hominum  interitum  appareret  diminutio.  Calvini  opera.  Vol.  XXV.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci