15:304  (Ex  Autographo  Arch.  Turic.  Plut.  VI.  Voi.  105,  olim  Scrin.  B.  Tom.  I.  fol.  624.  .  Simlerus  Vol.  83.  .  Apographon  exstat  Parisiis  in  Bibi.  nat.  Coli.  Dupuy  Vol.  102,  fol  22  v.  Anglice  in  ed.  Philad.  III.  89V  Eximiis  Christi  servis  Tigurinae  ecclesiae  pastoribus  et  doctoribus,  fratribus  et  symmystis  colendissimis.  S.  Literas  vestras,l)  integerrimi  et  apprime  observandi  fratres,  septimo  huius  mensis  die  recepi.  Laborem  meum,  sicuti  sincero  animo  a  me  susceptus  fuit,  vobis  probari  mirifice  laetor,  proque  vestro  isto  candore  et  humanitate  gratiam  habeo.  Vestra  autem  fiducia  adeo  non  displicet,  ut  sit  potius  hic  gaudii  cumulus,  libere  vos  mecum  et  absque  dubitatione,  ut  inter  fratres  decet,  mecum  agere.  Vos  quoque  vicissim  mihi  tam  aequos  fore  confido,  ut,  sicubi  a  vobis  dissentiam,  non  modo  veniam  detis,  sed  ne  rationes  quidem  meas  placide  admittere  gravemini.  Quamquam  mox  ostendam,  vel  nullum,  vel  perquam  exiguum  atque  id  in  paucis  et  levis  momenti  capitibus  esse  discrimen.  Quod  autem  vestra  sensa  mihi  sic  comperta  esse  dixi,  ut  nihil  contineat  scriptum  meum,  nisi  quod  singuli  dicturi  essent,  consulto  hanc  consensus  nostri  iactantiam  Ioachimi*2)  calumniae  opponere  volui,  de  mutuis  inter  nos  dissidiis.  Caeterum  non  tam  apud  vos  quam  publice  hoc  profiteri  animus  fuit  ubi  vestro  iudicio  scriptum  ipsum  limatum  esset.  In  epistola  quae  asperius  in  Ioachimum  videbar  dixisse  correxi:3)  nec  quidquam  restare  puto  quod  vos  offendat.  Quamquam  nebulonem  alio  sensu  vocaveram  quam  putastis.  Neque  enim  sceleratum  vel  furciferum  intellexi,  sed,  ut  loqui  solebant  veteres,  nihili  hominem,  vel  tenebrionem.  Expunxi  quoque  bestiae  nomen  et  quod  odiose  in  eius  patriam  totumque  maris  illius  tractum  videri  poterat  in  duobus  locis  a  me  dictum  esse.  De  homine  autem  ipso  miror,  cur  velitis  nomen  eius  adscribi.  Scripserat  mihi  venerandus  frater  noster,  D.  Bullingerus,  aliter  sibi  videri.  In  hac  sententia  nunc  quoque  maneo.  Nam  et  plus  dignitatis  erit  in  causae  tractatione,  ��i  nullius  privati  hominis  fiat  expressa  mentio:  et  homini  garrulo  non  tanta  respondendi  occasio  dabitur,  et  praestat  quosdam  tacite  perstringi  qui  sunt  in  simili  causa,  quam  unum  adversarium  deligere.  Nec  vero  tantum  honoris  homini  superbo  habendum  esse  arbitror,  ut  celebretur:  dicerent  etiam  permulti,  nos  levi  de  causa  fuisse  commotos,  si  unius  tantum  obscuri  hominis  accusationi  actionem  nostram  viderent  oppo-  2042  1)  N.  2034.  2)  Be  hac  nostra  ep.  v.  Henry  p  .  307  et  Moenckeberg  p.  33.  3)  Cf.  quae  Turicepses  reprehenderunt  cum  editione  nostra.