[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:303  RESPONSIO  CONTRA  PIGHIUM  vulgo  vocabulum  illud,  ut  in  eo  tollendo  plus  sibi  fore  negotii  cerneret  Augustinus,  quam  in  tota  re  bene  explicanda.  Cedit  igitur  consuetudini:  sed  diligenter  interea  cavet,  ne  ex  nomine  prava  intelligentia  nascatur.  Sicuti  capite  tricesimo  libri  de  Spiritu  et  litera,  ubi  dicit  liberum  arbitrium  per  gratiam  stabiliri:  quia  tunc  liberum  esse  demum  incipit,  dum  per  gratiam  ex  captivitate  redimitur;  quamdiu  vero  sibi  relinquitur,  servum  esse.  Verum  ut  non  recedamus  longius,  locus  hic,  quo  in  nos  abutitur  Pighius,  nobis  sufficit.  Liberum  arbitrium  negat  periisse  de  genere  humano.  Cur  istud?  Quum  per  illud  peccent,  qui  cum  delectatione  peccant.  Liberi  ergo  a  iustitia  non  sunt,  nisi  arbitrio  voluntatis:  liberi  autem  a  peccato  non  fiunt,  nisi  gratia  salvatoris.  Liberum  igitur  non  ideo  est,  quod  possit  in  utramque  partem  suapte  virtute  sese  flectere,  sed  quia  voluntario  motu  in  malum  feratur.  Semper  autem  testatus  sum,  me  de  nomine  pugnare  nolle,  si  hoc  semel  constitueretur:  libertatem,  non  ad  potentiam  vel  facultatem  boni  aeque  ac  mali  eligendi,  sed  ad  spontaneum  motum  et  consensum  referri  debere.  Et  quid  aliud  sonant  Augustini  verba?  Libera,  inquit,  est  homini  voluntas,  sed  ad  malum.  Cur?  quia  delectatione  et  proprio  appetitu  movetur.  Addit  postea:  Sed  haec  voluntas,  quae  libera  est  in  malis,  quia  malo  delectantur,  ideo  ad  bonum  libera  non  est,  quia  liberata  non  est.  Haec  adeo  consentanea  sunt  nostrae  doctrinae,  ut  in  eius  defensionem  scripta  fuisse  putes.  Verum  Pighius,  ut  hos  laqueos  declinet,  longe  diversam  ponit  distinctionem.  Homini  inesse  naturaliter  dicit  liberam  voluntatem,  qua  proprios  suos  motus  actionesque  omnes  in  potestate  habeat:  ut  ita  velit  unumquodque  ac  faciat,  ut  in  potestate  simul  habeat,  non  velle,  et  non  facere.  Atque  hanc  esse  libertatem  interpretatur,  quam  ubique  Augustinus  asserit.  Quia  autem  voluntas  [pag.  99]  non  in  suis  tantum  actionibus  acquiescat,  sed  gubernacula  habeat  in  totum  hominem,  naturaliter  quoque  dominium  habere  in  omnia  membra:  ita  ut  illi,  sua  potestate  serio  efficaciterque  utenti,  membra  universa,  quae  motui  voluntario  deputata  sunt,  obtemperent.  Fatetur  deinde,  sentire  quidem  universos  ex  quadam  carnis  infirmitate,  difficultatem:  quum  membra  ad  oblectationem  et  delicias  mundi  magis  propensa,  pigra  sunt  ad  officium  iustitiae:  ipsam  quoque  voluntatem  ad  carnis  sibi  cognatae  desideria  nimis  facile  inclinari,  nec  facile  imperii  sui  efficaciam  ad  illa  coercenda  exseren  .  Verum  ubi  vult  demonstrare  quantum  valeat,  esse  necessarium,  ut  membra  omnia  ilU  ad  iustitiae  obedientiam  obsequantur:  huic  praeterea  difficultati  accedere  duo  mala  commemorat,  voluntatis  ignaviam  peccandique  consuetudinem:  quibus  fit,  ut  se  in  servitutem  mancipet,  et  ius  suum  aegre  postea  retineat  aut  recuperet:   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci