[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:302  necessario  nos  velle  esse  beatos,  neque  minus  tamen  voluntate.  Argutam  esse  hanc  cavillationem  iudicat.  Sed  quo  argumento?  Quia  alibi  multa  de  libero  arbitrio  dixerit  Augustinus.  Sed  an  inde  consequitur,  nihil  esse  voluntarium  simul,  et  necessarium?  Sic  Augustinus  dixerat:  Nempe  quum  necessitatem  cum  coactione  confunderet.  Hic  autem  distinguere  alteram  ab  altera  palam  est.  Alter  locus  est,  quod  ad  hanc  Pelagii  obiectionem  refellendam:  Quia  non  peccare  nostrum  est,  posse  nos  et  peccare  et  non  peccare,  consequentiam  similem  opponat,  in  qua  sit  manifestum  vitium.  Quia  nolle  infelicitatem,  nostrum  est,  posse  nos  et  velle,  et  nolle.  In  hoc  tamen  loco  demum  nihil  invenit  quod  reprehendat,  nisi  quod  in  papistas  si  torqueatur  hoc  argumentum  valere  negat.  De  hac  re  postea  viderimus.  Sed  an  ideo  Augustinum,  nihil  tale  commeritum,  tam  male  [pag.  97]  et  inhumaniter  tractari  oportuit?  Concludit  tandem,  veram  et  seriam  eius  sententiam  cx  illis  quos  citavit  libris  et  aliis  requirendam.  Cur  istud?  Quia  disputationis  calore  interdum  ultra  metas  abripitur.  Quid?  An  non  libri,  quos  hactenus  citavit  Pighius,  omnes  simili  ratione  suspecti  erunt?  Quid  enim  aliud  quam  certamina  continent  adversus  Manichaeos?  En  Pighianum  acumen,  quod  pueris  deridendum  propino.  Augustinus  iuvenis  adhuc,  in  medio  aetatis  fervore,  plenus  eloquentiae  suae  fiducia,  recens  a  ludo  rhetorico,  ad  contentiones  quam  ad  gravitatem  exercitatior,  profanis  doctrinis  penitus  imbutus,  scripturae  sacrae  scientia  mediocriter  tinctus,  multis  libris  Manichaeorum  sectam  impugnavit,  in  quibus  nervos  ingenii  sui  omnes  ad  certandum  contendit.  Quidquid  illic  legitur  pro  oraculo  haberi  iubet  Pighius.  Scripsit  idem  Augustinus  iam  senex,  iam  longe  et  doctior  et  moderatior,  et  ita  scripsit  ut  soliditati  magis  quam  argutiae  studeat.  Non  est  tutum,  inquit  Pighius,  hinc  de  eius  sententia  iudicare  :  quia  calore  incitatus  sibi  non  bene  temperet.  Nunc  audiamus,  quid  ex  Augustino  ad  nos,  sicut  proposuit,  expugnandos  afferat.  Libro  primo  contra  duas  Epistolas  Pelagianorum  sic  habet:  Quis  nostrum  dicat,  quod  primi  hominis  peccato  perierit  liberum  arbitrium  de  humano  genere?  Libertas  quidem  periit  per  peccatum:  sed  illa,  quae  in  paradiso  fuit,  habendi  plenam  cum  immortalitate  iustitiam.  Nc  quem  haec  verba  impediant,  obiter  observandum  est,  quo  sensu  arbitrium  vocare  liberum  soleat.  Non  dissimulavi  in  Institutione,  recurrere  identidem  nomen  hoc  in  eius  scriptis:  sed  considerandum  admonui,  quam  vim  haberet.  Id  autem  evidenter  ex  multis  locis  posse  percipi:  quorum  nonnullos  nuper  retuli.  Plurimum  quum  in  rebus  aliis,  tum  in  loquendi  ratione  pollet  recepta  consuetudo.  Hanc  enim  penes,  ut  illc  aifc,  arbitrium  est  et  vis,  et  norma  loquendi,  [pag.  98]  Obtinuerat  iam   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci