52:302  quae  vera  sint  decora,  mox  praescribit.  Non  externae  scilicet  larvae,  ut  sunt  lituus,  infulae,  annulus,  pallium,  et  eiusmodi  ineptiae,  aut  puerorum  crepundia:  sed  doctrinae  sanitas  et  sanctitas  vitae.  Sermone  et  conversatione  quum  dicit,  hoc  perinde  valet  ac  si  dixisset,  dictis  et  factis,  adeoque  tota  vita.  Quae  sequuntur,  partes  sunt  piae  conversationis,  caritas,  spiritus,  fides,  castitas.  Nomine  spiritus,  intelligo  fervorem  zeli  Dei.  Si  quis  tamen  generalius  malit  accipere,  non  repugno.  Castitas  non  tantum  libidini  opponitur,  sed  puritatem  totius  vitae  significat.  Hinc  discimus  ineptos  esse  et  ridiculos  qui  nihil  honoris  sibi  exhiberi  conqueruntur,  quum  nihil  habeant  laude  dignum:  sed  potius  contemptui  se  exponant  tum  sua  inscitia,  tum  impuro  vitae  exemplo,  aut  levitate,  aut  aliis  sordibus.  Unica  enim  haec  via  est  comparandae  reverentiae,  si  virtutum  praestantia  nos  a  contemptu  vendicemus.  13.  Donec  venio.  Noverat  Timothei  diligentiam,  et  tamen  illi  commendat  assiduam  scripturae  lectionem.  Quid  enim  alios  docebunt  pastores,  nisi  discendo  sint  intenti?  Quod  si  tantus  vir  admonetur  ut  proficere  in  dies  studeat,  quanto  magis  in  nos  competit  ista  admonitio?  Vae  igitur  eorum  socordiae,  qui  spiritus  oracula  non  revolvunt  dies  et  noctes,  ut  inde  instruantur  ad  munus  suum  exercendum.  Pondus  etiam  addit  circumstantia  temporis.  Nam  quum  se  Paulus  brevi  venturum  speraret,  noluit  tamen  interea,  licet  exiguo  tempore,  residem  manere  Timotheum.  Quanto  itaque  diligentius  in  totam  vitam  prospicere  convenit?  Caeterum  ne  otiosa  lectio  sufficere  credatur,  simul  ostendit,  in  usum  esse  explicandam,  quum  doctrinae  et  exhortationi  instare  praecipit.  Ac  si  praeciperet  ipsum  discere  quod  aliis  communicaret.  Notandus  etiam  est  hic  ordo,  quod  lectionem  doctrinae  et  exhortationi  praeponit.  Nam  certe  fons  omnis  sapientiae  est  scriptura,  unde  haurire  debent  pastores  quidquid  proferunt  apud  gregem.  14.  Ne  donum  quod  in  te  est.  Hortatur  ut  in  ecclesiae  aedificationem  conferat  gratiam  qua  praeditus  est.  Neque  enim  perire  vult  Dominus  talenta  aut  inutiliter  sub  terra  defodi,  quae  apud  unumquemque  deposuit  ut  lucrum  afferant.  Negligere  donum,  est  neglectim  suppressum  habere  per  desidiam:  ita  ut  quasi  rubigine  contracta  nullo  usu  deteratur.  Ergo  consideret  quisque  nostrum  quid  facultatis  habeat,  ut  id  sedulo  in  usum  applicet.  Dicit  gratiam  illi  datam  esse  per  prophetiam.  Quomodo?  quia  scilicet  (ut  ante  diximus)  spiritus  sanctus  oraculo  Timotheum  destinaverat  ut  in  ordinem  pastorum  cooptaretur.  Neque  enim  delectus  tantum  fuerat  hominum  iudicio,  ut  fieri  solet:  sed  praecesserat  spiritus  nuncupatio.  Dicit  collatam  esse  cum  impositione  manuum.  Quo  signi-