[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


44:30  ruisse  ad  immanem  socordiam.  Sed  nescio  an  hoc  ferat  grammatica.  Sequor  igitur  quod  magis  receptum  est.  Gens  non  amabilis  vocatur,  quae  indigna  erat  misericordia.  Et  Deus  hoc  modo  amplificat  atque  illustrat  gratiam  suam,  quod  adhuc  sollicitus  sit  de  eorum  salute,  qui  se  ultro  perdiderant,  et  abdicaverant  ab  eius  gratia.  Tametsi  ergo  Iudaei  sua  pravitate  ita  se  alienaverant  a  Deo,  ut  nulla  esset  ratio  cur  salvos  retinere  vellet:  tamen  non  desiit  eos  ad  se  revocare.  Hoc  igitur  insigne  documentum  est  gratiae  Dei  quasi  infatigabilis,  ubi  gentem  merito  exosam  dilectione  sua  prosequitur,  dum  scilicet  curat  eius  salutem.  Iam  adiungit,  priusquam  pariat  decretum.  Hic  propheta  autoritatem  sibi  et  aliis  Dei  servis  asserit,  quia  putabant  Iudaei  minas  omnes  esse  evanidas:  quemadmodum  hodie  magna  pars  hominum  subsannat  quidquid  est  doctrinae,  perinde  ac  si  esset  inanis  sonitus.  Ideo  propheta  hic  attribuit  partum,  doctrinae:  verum  quidem  est,  latius  patere  nomen  decreti:  sed  propheta  non  loquitur  de  occulto  Dei  consilio.  Decretum  igitur  vocat,  quod  iam  promulgaverat  Deus  per  suos  servos.  Ac  summa  est,  non  verberari  aerem  ubi  Deus  vindictam  peccatoribus  denuntiat  per  suos  prophetas,  sed  stabile  esse  ac  firmum  eius  decretum,  quod  tandem  effectu  suo  non  carebit.  Est  autem  valde  apposita  similitudo  partus,  quia  sicuti  foetus  in  utero  latet,  deinde  suo  tempore  emergit  in  lucem  mense  decimo:  ita  quamvis  ad  tempus  occultet  Deus  suam  vindictam,  proferet  tamen  eam  tempore  opportuno,  ubi  scilicet  viderit  iam  desperatam  esse  hominum  malitiam.  Nunc  tenemus  cur  propheta  dicat  instare  tempus,  quo  decretum  pariet.  Tunc,  inquit,  transibit  stipula  die.  Alii  vertunt,  antequam  veniat  dies,  quo  transibit  stipula  vel  quisquiliae.  Sed  DV  accipio  aliter,  quod  scilicet  cito  peribunt  Iudaei  quasi  quisquiliae:  quemadmodum  etiam  similis  loquutio  annotata  fuit,  nempe  apud  Hoseam.  Dicit  ergo  perituros  die  Iudaeos,  hoc  est,  exiguo  tempore  et  quasi  momento:  qui  tamen  putabant  se  non  posse  nisi  longo  tempore  expugnari.  Transibit,  inquit,  quasi  stipula.  Ergo  antequam  veniat  dies  ille,  dies  irae  Iehovae.  Iam  colligite  vos  ipsos.  Priore  loco  dicit  antequam  veniat  super  vos  furor  irae,  deinde  dies  irae.  Idem  bis  repetit.  Sed  verbis  nonnihil  mutatis:  quia  secundo  membro  pro  furore  irae  ponit  diem  irae:  quasi  diceret  eos  longe  falli,  si  existiment  se  elapsos  esse,  quoniam  Dominus  vindictam  suam  differt.  Quare?  neque  enim  dies  ille  qui  instat  adhuc  apparuit,  sed  veniet  tandem  quemadmodum  si  quis  tenebris  noctis  confisus  existimet  se  tutum  esse,  quia  non  poterit  deprehendi,  falletur.  Subito  enim  exorietur  sol,  qui  deteget  ac  proferet  ipsum  ex  suis  latebris.  Ita  etiam  propheta  significat,  quamvis  quiescat  nunc  Deus,  tamen  nihil  inde  lucri  accedere  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci