[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


52:299  299  EPIST.  PAULI  AD  TIMOTHEUM  I  300  cepit,  qualis  esse  debeat,  nunc  etiam  admonet  quale  aliis  exemplum  conveniat  dare.  Laborandum  autem  in  pietate  esse  docet.  Nam  quum  dicit,  exerce,  significat  hanc  esse  iustam  occupationem,  hoc  studium,  hanc  curam:  ac  si  diceret:  non  est  quod  frustra  in  aliis  te  fatiges:  summum  operae  pretium  facturus  es,  si  toto  affectu  totaque  facultate  in  unam  pietatem  incumbas.  Caeterum  nomine  pietatis  intelligit  spiritualem  Dei  cultum  qui  positus  est  in  pura  conscientia:  quod  melius  ex  sequentibus  patet,  dum  illi  opponitur  corporalis  exercitatio.  Neque  enim  corporis  exercitationem  constituit  aut  in  venatu,  aut  in  cursu,  aut  in  fossione,  aut  in  lucta,  aut  in  laboribus  mechanicis:  sed  hoc  nomine  appellat  quaecunque  religionis  causa  suscipiuntur  externae  actiones:  ut  sunt  vigiliae,  longa  inedia,  humi  cubatio,  et  similia.  Quamquam  hic  non  taxat  superstitiosam  earum  rerum  observationem:  alioqui  in  totum  damnaret:  quemadmodum  in  epistola  ad  Colossenses  (2,  21)  facit.  Nunc  autem  tantum  extenuat,  admonens,  non  multum  prodesse.  Ergo  ut  maxime  integer  sit  animus,  et  rectus  finis:  tamen  in  externis  actionibus  nihil  reperit  Paulus  quod  magnifaciat.  Valde  necessaria  admonitio.  Nam  semper  propendet  mundus  in  illam  partem,  ut  Deum  externis  obsequiis  velit  colere:  quod  est  exitiale  figmentum.  Verum  ut  pravam  merendi  opinionem  omittam,  semper  huc  nos  rapit  natura,  ut  plusquam  oportet,  tribuamus  austerae  vivendi  formae:  quasi  esset  non  vulgaris  christianae  sanctitatis  portio.  Cuius  rei  non  potest  haberi  certius  documentum,  quam  quod  recens  adhuc  publicato  hoc  edicto,  immodica  tamen  sui  admiratione  totum  mundum  obstupefecit  inanis  corporalium  exercitationum  species.  Inde  monachatus,  et  tota  fere  praestantior  veteris  ecclesiae  disciplina:  saltem  quae  vulgi  opinione  maximo  iii  pretio  habebatur.  Nisi  divinam  nescio  quam,  aut  angelicam  perfectionem  somniassent  monachi  veteres  in  sua  illa  austera  vivendi  norma,  nunquam  tanto  ardore  eam  expetiissent.  Nisi  etiam  plus  aequo  aestimassent  pastores  usitatos  macerandae  carnis  ritus,  nunquam  in  illis  exigendis  fuissent  tam  rigidi.  Quid  autem  Paulus  contra?  ubi  se  quispiam  diu  in  illis  multumque  fatigaverit,  exiguum  tenuemque  profectum  fore.  Sunt  enim  nonnisi  puerilis  disciplinae  rudimenta.  8.  At  pietas  ad  omnia  utilis.  Hoc  est,  qui  pietatem  habet,  illi  nihil  deest,  etiamsi  careat  istis  adminiculis.  Nam  pietas  se  sola  contenta  est  ad  solidam  perfectionem.  Principium  est,  medium,  et  finis  christianae  vitae.  Ideo  ubi  integra  est,  nihil  est  mutilum.  Christus  non  adeo  austeram  vitae  rationem  tenuit,  quam  Iohannes  Baptista:  an  ideo  pilo  deterior?  Summa  sit,  incumbendum  esse  prorsus  in  unam  pietatem:  quia  ubi  semel  eam  assequuti  fuerimus,  nihil  Deus  in  nobis  amplius  desi-   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci