[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:297  DE  LIBEEO  ABBITEIO.  relator,  transsiliendo  occultavit.  De  quo  ne  quis  pugnam  moveret,  omnem  ipse  dubitationem  sustulit  in  Retractationibus,  sicut  nuper  dixi.  Cur-  autem  non  apertius  peccatum  illic  originale,  et  vitiatae  naturae  corruptionem  exposuerit,  causam  simul  reddit:  quod  adversus  Manichaeos  erat  disputatio:  qui  scripturas  sacras,  et  praesertim  vetus  testamentum,  unde  probare  oportuisset,  repudiabant.  Adde  quod  ex  his,  quae  adducit  Pighius,  plura  per  concessionem  dicuntur:  non  quod  Augustinus  sic  rem  habere  sentiret,  sed  quia  quas  ad  vincendos  adversarios  rationes  habebat,  [pag.  90]  vel  accepta  eorum  confessione,  vel  eo  quod  postulabant  concesso,  negligere  nolebat.  Neque  volo,  ut  de  hac  re  mihi  aut  meis  coniecturis  credant  lectores,  nisi  id  ipsum  oculis  cernant.  In  fine,  quo  solet  pudore,  satis  se  habere  iactat  ad  victoriam,  si  modo  semel  mihi  contrarium  Augustinum  ostenderit:  quia  dixerim,  constanter  consonanterque  hac  de  re  semper  loqui.  At  quis  illi  daemon  hoc  me  dixisse  revelavit?  Neque  enim  adeo  sum  rudis,  ut  non  perspiciam,  quam  sibi  dissimilis  sit  Augustinus,  si  quis  prima  eius  scripta  cum  ultimis  comparet.  Iuvenis  adhuc  erat,  et  non  ita  exercitatus,  quum  Manichaeos  refelleret.  Itaque  plus  ingenii,  acuminis,  et  saecularis  philosophiae  illic  reperias,  quam  sacrae  et  spiritualis  doctrinae.  Quod  ad  liberum  arbitrium,  modo  fuisse  primo  homini  datum  et  inde  fluxisse  ruinae  principium  extorqueret,  de  altiori  inquisitione  non  laborabat.  Ubi  autem  prodierunt  cum  sua  secta  Pelagius  et  Ooelestius,*)  tum  quasi  e  somno  excitatus,  diligentius  cogitare  et  inquirere  coepit.  Hinc  illa,  quam  uni  Augustino  prae  aliis  tribuo,  verae  sanaeque  doctrinae  perspicua,  certa  exactaque  explicatio:  hinc  et  ille  consensus,  quem  illi  nobiscum  esse  glorior.  Quod  nisi  Pelagii  importunitate  coactus  oculos,  magis  aperuisset,  gratiam  Dei  in  obscuro  delitescere,  sicut  alii,  passus  forte  fuisset.  Agendae  igitur  gratiae  Deo  sunt,  quod  impiorum  hominum  pravitate  mirabiliter,  tum  ad  illustrandam  gratiae  suae  laudem,  tum  ad  superbiam  carnis  humiliandam,  usus  fuerit.  Sequitur  apud  Pighium  alius  locus,  ex  libro  de  duabus  animabus  adversus  Manichaeos:  ubi  Augustinus  definit  animi  motum,  cogente  nullo,  ad  aliquid  vel  non  amittendum,  vel  adipiscendum.  Hac  definitione  vehementer  urgeri  nos  putat:  quod  ego  quidem  nec  video,  nec  fateor.  Ne  tamen  longius  inter  nos  disceptandum  de  hac  re  sit  Augustinus  ipse  medius  interveniat:  Hoc,  inquit,  propterea  dictum  est,  ut  hac  definitione  volens  [pag.  91]  a  nolente  discerneretur:  et  sic  ad  illos  referretur  intentio,  qui  primi  in  paradiso  fuerunt  humano  generi  origo  peccati,  nullo  cogente,  peccando.2)  Paulo  post:  1)  Beza  et  seqq.  scribunt:  Coelestibus.  2)  Lib.  1.  Retract,  cap.  13.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci