[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:297  297  CAPUT  XII.  298  que  apud  nos  valeat  ratio,  ne  evangelii  nos  pudeat,  quamvis  paucos  habeat  discipulos.  Imprimis  tamen  notanda  est  ea  ratio  quae  subiicitur,  quod  scilicet  fideles  non  proprium  acumen,  sed  Dei  revelatio  faciat.  Brachii  nomine  potentiam  intelligi  satis  notum  est.  Dei  brachium,  quod  in  evangelii  doctrina  inclusum  est,  propheta  latere  admonet,  donec  patefiat,  ac  simul  testatur,  non  omnes  promiscue  huius  revelationis  esse  participes:  unde  sequitur  multos  caecitati  suae  relinqui  interioris  lucis  expertes,  qui  audiendo  non  audiant.  39.  Propterea  non  poterant  credere.  Hoc  est  aliquanto  durius:  quia,  ut  verba  sonant,  obstructa  Iudaeis  via  et  praecisa  credendi  facultas  fuit,  eo  quod  prophetae  vaticinium  caecitati  eos  addixerat,  priusquam  utrumvis  ipsi  eligerent.  Respondeo  nihil  esse  absurdi,  si  accidere  secus  non  potuit  quam  Deus  praeviderat.  Sed  notandum,  simplicem  nudamque  Dei  praescientiam  rerum  causam  non  esse:  quanquam  hic  non  tam  praescientia  Dei,  quam  iudicii  et  vindictae  nobis  habenda  est  ratio.  Neque  enim  Deus  quid  e  coelo  speculetur  facturos  esse  homines,  sed  quid  ipse  iacturus  sit  pronuntiat:  nempe  quod  stupore  et  vertigine  percutiet  impios,  ut  de  ipsorum  malitia  ultionem  sumat.  Nam  hic  notatur  causa  propinqua  et  inferior,  cur  verbum  suum,  quod  natura  salutare  est,  Deus  exitiale  Iudaeis  ac  mortiferum  esse  velis:  nemqe  quod  sua  malitia  ita  meriti  essent.  Hanc  poenam  ipsis  impossibile  fuit  effugere,  quum  semel  Deo  statutum  esset,  ipsos  in  reprobum  sensum  coniicere,  et  verbi  sui  lucem  illis  vertere  in  tenebras.  Nam  posterius  hoc  vaticinium  in  eo  dissimile  est  priori,  quod  illic  propheta  non  alios  credere  testatur,  quam  quos  Deus  gratuito  suo  beneplacito  illuminat,  cuius  causa  non  apparet.  Nam  quum  ex  aequo  perditi  sunt  omnes,  Deus  mera  sua  bonitate,  quos  visum  est,  a  reliquis  discernit.  Hic  autem  obdurationem  commemorat,  qua  ingrati  populi  malitiam  ultus  est  Deus.  Hos  gradus  qui  non  observant  perperam  diversos  scripturae  locos  confundunt.  40.  Excaecavit  cor.  Locus  est  ex  Iesaia  (6,  9)  sumptui,  ubi  Dominus  mature  prophetam  admonet,  non  alium  operae  eius,  quam  docendo  insumet,  profectum  fore  nisi  ut  deterior  reddatur  populus.  Primum  ergo  dixit:  Vade,  et  dic  populo  huic:  Audiendo  audite,  et  ne  audiatis:  ac  si  diceret:  Mitto  te  ut  verba  facias  apud  surdos.  Postea  subiicit:  Excaeca  cor  populi,  ete.  quibus  verbis  significat,  verbum  suum  reprobis  in  poenam  se  destinare,  ut  inde  crassior  reddatur  eorum  caecitas,  atque  in  altiores  tenebras  mergatur.  Formidabile  sane  Dei  iudicium,  quum  humanas  mentes  doctrinae  luce  ita  obruit,  ut  omni  intelligentia  priventur:  imo  quum  ex  unica  eorum  luce  caliginem  illis  obducit.  Porro  notandum  est,  id  accidentale  esse  verbo  Dei,  quod  homines  ex-   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci