[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:296  satis  convenit  inter  nos.  Liberi  enim  arbitrii  factum  fuisse  hominem,  proponit  Pighius.  Annuimus:  neque  exspectavimus  dum  hoc  postularet,  sed  semper  professi  sumus.  Iam  diversas  prorsus  ac  dissimiles  naturas  hominis  integri  adhuc  et  per  lapsum  corrupti  ubique  clamat  Augustinus.  Quaestio  nunc  est  de  posteriore.  Pighius  autem  longo  verborum  circuitu,  quid  de  prima  sentiat  et  loquatur  Augustinus,  edisserit.  Reclamat  fortiter  Augustinus.  Quum  de  libera  recte  faciendi  voluntate  loquimur,  de  illa  scilicet  in  qua  factus  est  loquimur.  Haec  enim  sunt  eius  verba  in  eodem  libro,  ex  quo  Pighius  testimonia  se  tanta  fide  ac  religione  adduxisse  iactat.  Nonne  id  est  quod  proverbio  dicitur:  Falces  postulabam,  hic  ligones  negat?  Nunc  supercilium  attollat  Pighius:  et  vociferetur,  sicut  facit,  nihil  esse  in  his  verbis  ambiguum,  ubi  tradit  Augustinus,  nihil  magis  in  hominis  esse  potestate,  quam  voluntatem.  Respondeo,  cur  non  vertit  paginam?  ubi  reperiet  quod  stultum  hunc  eius  clamorem  compescat  Si  non  est,  inquit  Augustinus,  ista  poena  hominis,  sed  natura:  nulla  ista  peccata  sunt.  Si  enim  non  receditur  ab  eo  modo,  quo  naturaliter  factus  est,  ita  ut  melius  esse  non  possit,  ea  quae  debet  facit,  quum  haec  facit:  si  autem  bonus  homo  esset,  aliter  esset.  Nunc  autem  quia  ita1)  est,  non  est  bonus,  nec  habet  in  potestate,  ut  bonus  sit.  Poenam  esse  istam  quis  dubitet?  Deinde  addit:  Ex  [pag.  8J]  qua  miseria  liberat  Dei  gratia,  quia  sponte  homo,  id  est  libero  arbitrio,  cadere  potuit,  non  etiam  surgere.  Haec  sunt  invicta  arma  Pighii,  quibus  fretus  Augustini  patrocinium  mihi  eripit.  Iam,  inquit,  Augustino,  quem  'suum  esse  mentiebatur,  Calvinus  destituitur.  Itane?  Mirabilis  certe  praestigiator  eris,  hoc  si  cuiquam  persuadeas.  Verum,  perinde  ac  si  Augustinum  in  me  armasset,  ad  opem  illi  ferendam  mox  se  accingit,  si  forte  in  me  opprimendo  laboret.  Ridiculum  vero  hominem,  qui  ita  inutiliter  se  fatigat  supervacuo  labore,  quem  ipse  sibi  temere  ac  sine  causa  accersit.  Siquidem  nec  defensione  adversum  me  indiget  Augustinus,  qui  omnia  quae  ex  eo  adducit  Pighius,  sine  certamine  amplector;  et  si  indigeat,  nihil  ad  rem  totus  hic  apparatus  ad  dirimendam  voluntatis  et  necessitatis  societatem.  An  convenire  cum  voluntate  possit  necessitas  necne,  alibi  videbimus:  sed  huic  quaestioni  nunc  locus  non  est,  non  magis  quam  cupresso  in  naufragii  tabula.  Pergit  deinde  ulterius:  quia  neget  Augustinus,  peccare  in  eo  quempiam,  quod  caveri  nullo  modo  possit.  Inspiciat  locum  qui  volet,  an  non  de  peccati  initio  loquatur:  quo  scilicet  convincat,  non  aliunde  hanc,  qua  hodie  premimur,  necessitatem,  quam  ex  voluntario  primi  hominis  lapsu  provenisse  :  quam  particulam  Pighius,  tam  fidus,  suo  suffragio,  1)  ita  omittunt  omnes  praeter  ed.  principem  et  Gallum.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci