|
6:295
RESPONSIO
CONTRA
PIGHIUM
pite
nono.
De
gratia
Dei,
inquit,
qua
suorum
voluntates
praeparat
Deus,
nihil
in
his
libris
est
disputatum.
Aliud
est
enim
quaerere,
unde
sit
malum,
et
aliud
quaerere,
unde
redeatur
[pag.
87]
ad
pristinum,
vel
ad
maius
perveniatur
bonum.
Vides
hunc
fuisse
eius
scopum,
ut
originem
peccati
ex
voluntario
hominis
lapsu,
non
Dei
creatione,
exstitisse
demonstraret.
Nunc
post
lapsum
longe
alia
est
hominis
consideratio
et
longe
alia
quaestio:
unde
aut
qua
virtute
recuperent
filii
Adae
quod
in
patre
suo
perdiderunt.
Itaque
quoties
occinet
Pighius,
liberam
praedicari
hominis
voluntatem,
illud
vicissim
non
ex
me,
sed
ex
ore
Augustini,
audiat:
liberam
fuisse
voluntatem,
quum
sana
foret:
nunc
quum
tam
graviter
et
ad
mortem
usque
sauciata
sit,
humili
confessione,
non
superba
defensione
indigere.
Alterum
testimonium
ex
libro
tertio
adiungit:
ubi
voluntarium
ac
liberum
esse
motum
contendit,
quo
homo
ab
incommutabili
bono
ad
inferiora
peccando
convertitur:
quum
alioqui
nec
laudandus
esset,
nec
vituperandus,
nec
etiam
monendus;
deinde,
praescientiam
Dei
peccati
causam
esse
negat.
Voluntatem
enim
hominis
non
aliter
fore
voluntatem,
nisi
in
propria
eius
potestate
sit.
Ne
suspectum
sit,
si
quid
de
meo
proferam,
ipse
pro
se
Augustinus
respondeat.
Hoc
autem
facit
uno
verbo,
quum
disputare
se
negat,
qualis
sit
nunc
hominis
voluntas,
sed
qualis
fuerit
a
Deo
condita.
Porro
id
est,
quod
inter
nos
controvertitur:l)
quid
nunc
homini
supersit,
ex
quo
spiritualibus
illis
divitiis
spoliatus
fuit,
quibus
naturaliter
praeditus
erat.
Voluntas
est,
inquit,
qua
peccatur
et
recte
vivitur:
quod
tunc
agere
volui.
Voluntas
ergo
ipsa,
nisi
Dei
gratia
liberetur
a
servitute,
qua
facta
est
serva
peccati,
et
ut
vitia
superet
adiuvetur,
recte
pieque
vivi
non
potest.
Et
hoc
divinum
beneficium
quo
liberatur,
nisi
eam
praeveniret,
iam
meritis
eius
daretur,
et
non
esset
gratia,
quae
utique
gratis
datur.
Et
.ne
videatur
recantare
quod
dixerat,
illinc
locum
adducit
quo
constare
possit,
non
de
vitiata,
sed
integra
natura
dicta
esse
quae
adeo
eam
extollunt.
Quoniam,
inquit,
[pag.
88]
non
sicut
sponte
homo
cecidit,
ita
etiam
sponte
surgere
potest,
porrectam
nobis
desuper
dexteram
Dei,
id
est,
Dominum
Iesum
firma
fide
teneamus.
Vides,
ut
nihil
aliud
quam
primum
mali
fontem
requirat.
Manichaei
fingebant
Deum
esse,
ipse
ex
libero
hominis
arbitrio
fluxisse
asserit.
Liber
ergo
factus
erat:
quis
negat?
Sed
quum
se
in
servitutem
vendiderit:
quum
libero
arbitrio
male
usus
et
illud
et
se
perdiderit,
quorsum
attinet
commemorare,
qualis
tunc
fuerit?
Ut
clarius
etiamnum
loquar,
de
prima
hominis
creatione
1)
convertitur
1576
seqq.
|