|
52:295
295
EPIST.
PAULI
AD
TIMOTHEUM
I
296
restiterunt,
plus
aequo
in
eorum
errorem
declinasse
constat.
Nolebant
quidem
isti,
quos
dico,
legem
imponi
Christianis:
sed
interea
plusquam
par
esset
superstitiosis
observationibus
deferebant,
si
quis
fugeret
coniugium,
si
quis
carnem
non
gustaret.
Tale
est
ingenium
mundi:
semper
carnali
more
Deum,
quasi
carnalis
esset,
sibi
colendum
somniat.
Paulatim
rebus
in
deterius
collapsis,
obtinuit
haec
tyrannis
ne
sacerdotibus
aut
monachis
fas
esset
matrimonium
contrahere:
ne
quispiam
carnem
gustare
certis
diebus
auderet.
Quare
non
immerito
papistis
hodie
obiicimus
hanc
prophetiam,
quando
coelibatum
et
ciborum
abstinentiam
severius
urgent
quam
ullum
Dei
praeceptum.
Ipsi
autem
ingenioso
cavillo
effugere
se
putant,
quum
Pauli
verba
torquent
adversus
Tatianos,
aut
Manichaeos,
ac
similes.
Quasi
vero
non
idem
patuisset
Tatianis
effugium,
reiiciendo
etiam
Pauli
sententiam
ad
Cathaphryges
et
autorem
illorum
Montanum.
Quasi
non
promptum
fuisset
Cathaphrygibus,
Encratitas
supponere,
veluti
reos,
suo
loco.
At
Paulus
non
de
personis
hic
agit,
sed
de
re
ipsa.
Quamobrem
etiamsi
centum
diversae
sectae
proferantur,
quae
tamen
eadem
laborent
hypocrisi
in
cibis
prohibendis,
omnes
eundem
sustinebunt
reatum.
Unde
sequitur,
nullo
profectu
obtendi
a
Papistis
veteres
haereticos,
quasi
soli
illi
taxentur.
Semper
videndum
est
an
sint
in
eadem
noxa.
Excipiunt,
se
Encratitis
et
Manichaeis
esse
dissimiles:
quia
non
simpliciter
usum
coniugii
et
carnium
interdicunt,
sed
certis
tantum
diebus
cogunt
ad
carnis
abstinentiam:
solos
autem
monachos
et
sacerdotes
cum
monialibus
ad
votum
coelibatus
cogunt.
Verum
haec
quoque
nimis
frivola
est
excusatio.
Nam
sanctimoniam
nihilominus
in
his
rebus
locant:
deinde
falsum
et
adulterinum
Dei
cultum
instituunt:
postremo
conscientias
alligant
necessitati,
a
qua
debebant
esse
liberae.
Exstat
apud
Eusebium
libro
quinto
fragmentum
quoddam
ex
scriptis
Apollonii,
ubi
inter
caetera
Montano
exprobrat,
primum
fuisse
qui
nuptias
solverit
et
ieiuniorum
leges
imposuerit.
Non
dicit,
in
universum
prohibuisse
matrimonium
aut
cibos.
Satis
est
si
quis
religionem
conscientiis
iniiciat,
et
earum
rerum
observatione
Deum
colere
praecipiat.
Nam
rerum
liberarum
prohibitio,
sive
generalis
sit,
sive
specialis,
semper
est
tyrannis
diabolica.
Clarius
tamen
id
de
cibis
verum
esse,
ex
proximo
membro
patebit.
Quos
Deus
creavit.
Notanda
ratio,
debere
nos
in
usu
ciborum
concessa
a
Deo
libertate
esse
contentos,
quia
eos
creaverit
in
hunc
finem.
Hoc
piis
omnibus
inaestimabile
gaudium
est,
quum
sciunt
alimenta
omnia,
quibus
vescuntur,
sibi
de
manu
in
manum
a
Domino
porrigi:
ut
purus
sit
ac
legitimus
illorum
usus.
Quanta
vero
hominum
arrogantia
est,
eripere
quod
Deus
largitur?
An
cibos
ipsi
crearunt?
An
Dei
creationem
possunt
irritam
fa-
|