[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:294  dixerat,  nisi  dum  per  gratiam  liberatur.  Locus  autem  primus,  ex  secundo  adversus  Iulianum  libro,  ubi  servum  appellat,  sic  habet:  Hic  vultis  hominem  perfici;  atque  utinam  Dei  dono,  et  non  libero,  vel  potius  servo  voluntatis  arbitrio.  Et  hic  adhuc  oblatrabit  Pighius,  non  intelligere  me  quod  cito,  vel  truncata  verba  decerpere,  quae  Augustini  sensum  minime  explicent?  Atque  haec  quidem  testimonia  non  eo  consilio  adduxeram,  sicut  hic  nugator  fingit,  ut  de  tota  re  diiudicatio  ex  illis  fieret,  sed  tantum  ut  obiter  ostenderem  lectori,  quam  vim  habeat  epitheton  liberi,  quum  hominis  arbitrio  apud  Augustinum  tribuitur.  De  nomine  igitur  duntaxat  tracto:  hic  totam  rei  definitionem  me  in  pauculis  verbis  constituere  mentitur.  Antequam  vero  Augustinum  committere  nobiscum  in  certamen  incipiat:  considerandum  non  abs  re  admonet,  quibus  quidque  temporibus  scripserit.  Atque  ita  operum  eius,  quantum  ad  propositam  quaestionem,  tres  classes  facit.  Primam  iis  assignat,  quae  ante  exortam  [pag.  86]  Pelagii  haeresim  scripsit;  alteram  his,  quae  in  ipso  contentionis  fervore  edidit  contra  Pelagium  ipsum;  tertiam  iis,  quae  post  remissum  ac  sedatum  calorem  composuit.  Hanc  distributionem  ego  quoque  libenter  recipio:  nisi  quod  censuram  illam,  quam  continuo  subiungit,  veram  esse  non  concedo.  *  Nam  quia  Augustinum  in  toto  illo  secundo  librorum  ordine  sibi  parum  esse  propitium  novit,  ut  illis  fidem  abroget,  vel  saltem  autoritatem  deroget,  sapere  conflictationis  ardorem  dicit.  Nudam  igitur  veritatis  explicationem  ex  aliis  posterioribus  melius  sumi,  in  quibus  composito  et  pacato  animo  rem  ipsam  distinctius  tradiderit.  Ego  vero  ut  minime  detrecto,  litem  ex  his  posterioribus  libris,  si  opus  sit,  dirimi,  ita  sic  pugnandi  cupiditate  incaluisse  Augustinum  in  aliis  nego,  quin  liquidam  et  distinctam  veri  expositionem  semper  retinuerit.  Non  enim  iuvenis  erat,  sicuti  quum  adversus  Manichaeos  scriberet:  deinde  quum  diligenter  multis  locis  retractaverit  suum  in  praedicando  libero  arbitrio  excessum,  nusquam  nimis  se  illud  extenuasse  meminit,  quo  satis  non  aliter  se  post  finem  certaminis  sentire,  quam  tunc  quum  scriberet,  indicavit.  Post  hoc  prooemium,  audiamus  quale  primae  classis  initium  faciat.  Libro,  inquit,  secundo,  quem  de  libero  arbitrio  inscripsit  contra  Manichaeos,  liberam  homini  voluntatem  necessario  datam  affirmat,  idque  in  eum  finem  ut  recte  viveret.  Hac  negata,  divini  iudicii  tolli  aequitatem.  Ac  ne  cavillemur,  de  libertate  hoc  debere  intelligi  quae  detur  nobis  per  gratiam,  occupatione  utitur.  Quasi  vero  periculum  sit  ne  subterfugia,  velut  deprehensi,  quaeritemus:  quum  Augustinus  ipse  suis  verbis  Pighii  obiectionem  non  tantum  solvat,  sed  frivolam  et  evanidam  demonstret,  libro  Retractationum  primo,  ca-  19*   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci