[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


52:294  dissimulandus,  quum  alligantur  hominum  figmentis  conscientiae,  et  simul  vitiatur  cultus  Dei.  2.  In  hypocrisi  falsiloquorum.  Si  ad  daemonia  referas,  tunc  significabit  hoc  nomen  homines  diaboli  instigatione  fallentes.  Potest  tamen  etiam  subaudiri,  hominum  loquentium.  Porro  ad  speciem  nunc  descendit,  quum  dicit  eos  mentiri  in  hypocrisi,  et  cauterio  notatam  habere  conscientiam.  Et  quidem  sciendum  est,  haec  duo  ita  esse  coniuncta,  ut  prius  ex  secundo  nascatur.  Nam  malae  conscientiae  et  scelerum  cauterio  adustae  semper  ad  hypocrisin,  tanquam  ad  promptum  asylum,  confugiunt:  hoc  est,  fucos  excogitant  quibus  fallantur  Dei  oculi.  Quid  enim  aliud  faciunt  qui  student  eum  placare  externis  observationum  fucis?  Ergo  hypocrisis  pro  loci  praesentis  circumstantia  definienda  est.  Nam  primo  ad  doctrinam  referri  debet:  deinde  eam  doctrinae  speciem  significat,  quae  spiritualem  Dei  cultum  exercitiis  corporalibus  mutando  genuinam  eius  puritatem  adulterat.  Ita  factitios  omnes  placandi  aut  promerendi  Dei  modos  comprehendit.  Summa  haec  sit,  diaboli  instigatione  ferri  quicunque  fucatam  sanctimoniam  inducunt:  quia  externis  ritibus  nunquam  rite  Deus  colitur.  Nam  veri  cultores  eum  adorant  in  spiritu  et  veritate.  Secundo,  hoc  esse  inutile  medicamentum  quo  dolores  suos  mitigant  hypocritae,  vel  potius  emplastrum  quo  malae  conscientiae  vulnera  nullo  profectu  summa  sua  pernicie  occultant.  3.  Prohibentium.  Speciali  designatione  posita,  nunc  duo  quoque  individua  notat:  coniugii  scilicet  prohibitionem,  et  ciborum.  Sunt  enim  ex  illa  hypocrisi,  quae  relicta  vera  sanctitate  alienos  colores  in  fucum  accersit.  Nam  qui  ab  ambitione,  odio,  avaritia,  crudelitate,  aliisque  similibus  non  abstinent,  earum  rerum  abstinentia,  quarum  libertatem  permisit  Deus,  iustitiam  acquirere  sibi  tentant.  Quorsum  enim  istis  legibus  onerantur  conscientiae,  nisi  quia  perfectio  extra  Dei  legem  quaeritur?  Hoc  autem  non  fit  nisi  ab  hypocritis,  qui,  ut  impune  transgrediantur  cordis  iustitiam  quam  lex  requirit,  interiorem  suam  nequitiam  observatiunculis  istis  tegere,  quasi  velis  oppositis,  tentant.  Clara  fuit  haec  periculi  denuntiatio,  ut  non  fuerit  difficilis  cautio,  si  quidem  aures  spiritui  sancto  tam  diserte  monenti  homines  praebuissent.  Videmus  tamen  in  plurimis  praevaluisse  Satanae  tenebras,  ut  nihil  tanta  lux  insignis  et  memorandi  oraculi  profuerit.  Etenim  non  multo  post  apostoli  mortem  exorti  sunt  Encratitae  (qui  nomen  sibi  a  continentia  indiderunt),  Tatiani,  Cathari,  Montanus  cum  sua  secta,  et  tandem  Manichaei,  qui  ab  esu  carnium  et  coniugio  abhorrerent,  et  tanquam  res  profanas  damnarent.  Quamquam  autem  propter  suam  arrogantiam,  quod  alios  suis  placitis  obnoxios  facere  volebant,  ab  ecclesia  fuerunt  repudiati:  eos  tamen  ipsos,  qui  illis  19*  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci