[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:293  DE  LIBERO  ARBITRIO.  sectione  iustitiae  scribit.  Nam  illic  Pelagii  dilemma  ponit,  quaerendum  esse,  per  quid  efficitur  homo  cum  peccato?  per  naturae  necessitatem,  an  per  arbitrii  libertatem?  Nam  si  per  naturae  necessitatem,  inquit,  culpa  caret;  si  per  arbitrii  libertatem,  quaerendum  a  quo  acceperit  A  Deo  scilicet.  Bonum  igitur  a  bono.  Cur  itaque  ad  malum  propensius  dicitur?  Respondet  deinde  ipse.  Per  arbitrii  libertatem  factum  est,  ut  esset  homo  cum  peccato;  sed  iam  poenalis  vitiositas  subsequuta  ex  libertate  fecit  necessitatem.  Unde  ad  Deum  clamat  fides:  De  necessitatibus  meis  erue  me  (Ps.  25,  17).  Sub  quibus  positi  vel  non  possumus,  quod  volumus,  intelligere;  vel  quod  intellexerimus,  volumus,  nec  valemus  implere.  Nam  et  ipsa  libertas  a  liberatore  promittitur  :  Si  vos  filius  liberaverit,  ete.  (Ioann.  8,  36).  Victa  enim  vitio,  in  quod  cecidit,  voluntate,  caruit  libertate  natura.  Nam  altera  scriptura  dicit:  A  quo  quis  devictus  est,  huic  et  servus  addictus  est  (Rom.  6,  16).  Sicut  ergo  non  est  opus  sanis  medicus,  sed  male  habentibus,  sic  non  est  opus  liberis  liberator,  sed  servis,  ut  ei  dicamus:  Salvasti  de  necessitatibus  animam  meam.  Ipsa  enim  sanitas  est  vera  libertas,  quae  non  periisset,  si  bona  permansisset  voluntas.  Quia  vero  peccavit  voluntas,  sequuta  est  peccantem  dura  peccatum  habendi  necessitas,  donec  tota  sanetur  infirmitas.  Dicat  nunc  Pighius  me  sententiolas  truncas  et  mutilas  adducere.  Item  quod  scribit  ad  Laurentium:  Hominem  libero  arbitrio  male  usum,  et  se  et  illud  perdidisse.  Et  quod  in  eundem  sensum  ex  tertio  ad  Bonifacium  libro  adduxi.  Quod  si  vel  abruptum  vel  obscurum  Pighio  videtur,  audiat  ex  eodem  libro  interpretationem.  Iustitia,  inquit,  legis  non  impletur,  quum  lex  iubet,  et  homo  quasi  suis  viribus  facit,  sed  quum  spiritus  adiuvat,  et  hominis  non  libera,  sed  Dei  gratia  liberata  voluntas  facit.  Item  paulo  post:  Et  liberum  arbitrium,  ut  est  captivum,  non  nisi  ad  peccandum  valet:  ad  iustitiam  [pag.  85]  vero,  nisi  divinitus  liberatum  adiutumque,  non  valet.  Libro  autem  primo  dixerat:  Ut  filius  Dei  quis  fiat,  haec  potestas  nulla  esse  potest  ex  libero  arbitrio;  quia  nec  liberum  in  bono  erit,  quod  non  liberator  liberaverit.  Libro  quarto  sic  iterum  confirmat:  Quid  mihi  obtendis  liberum  arbitrium?  quod  liberum  non  erit,  nisi  ovis  fueris.  Qui  igitur  facit  homines  oves,  ipse  ad  obedientiam  veritatis  liberat  voluntates.  Nimis  certe  morosus  homo  est  Pighius,  si  quid  adhuc  obstrepere  hic  ausit.  Postremus  locus  ex  libro  de  Correptione  et  gratia  sumptus  est:  ubi  dico,  Augustinum  vocis  usum  iocosis  verbis  eludere,  quum  sic  loquitur:  Liberum  arbitrium,  liberum  iustitiae,  servum  peccati.  Nam  libertatem  hominis  non  aliam  agnoscit,  nisi  a  iustitia  manumissionem,  quae  miserrima  est  peccati  servitus.  Quinto  autem  ante  versu,  non  alia  ratione  liberum  esse  arbitrium   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci