[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


52:293  293  CAPUT  IV.  294  tatem  ailigando  externis  elementis,  spiritualem  Dei  cultum  pervertit  ac  profanat,  ut  iam  dixi.  Desciscent  quidam  a  fide.  Incertum  de  magistrisne  loquatur,  an  de  auditoribus.  Malo  tamen  ad  posteriores  referre:  quia  magistros  deinde  vocat  spiritus  impostores.  Et  hocest  sjJKpocuxOTepov,  non  modo  fore  qui  spargant  impia  dogmata  et  fidei  puritatem  inficiant  :  sed  discipulos  etiam  non  defore  quos  trahant  in  suam  sectam.  Hinc  autem  nascitur  maior  perturbatio,  quum  ita  mendacium  invalescit.  Porro  non  leve  est  vitium  quod  notat,  sed  atrocissimum  crimen,  apostasia  a  fide:  et  tamen  prima  specie  non  videtur  in  ipsa  doctrina,  quam  attingit,  tantum  esse  mali.  Quid  enim?  an  propter  ciborum  vel  coniugii  prohibitionem  funditus  eversa  est  fides?  Sed  consideranda  est  altior  ratio:  quod  perversum  Dei  cultum  homines  pro  libidine  comminiscuntur,  quod  regnum  invadunt  in  conscientias,  quod  usum  bonarum  rerum  a  Domino  permissum  vetare  audent.  Ubi  semel  vitiatus  est  cultus  Dei,  nihil  amplius  integrum  aut  sanum:  imo  tota  fides  periit.  Quare  rideant  nos  papistae  licet,  quum  tyrannicas  eorum  leges  exagitamus  de  observationibus  externis:  scimus  tamen  causam  maxime  seriam  et  gravissimam  nos  agere:  quia  dissipatur  fidei  doctrina  simulatque  talibus  corruptelis  inficitur  Dei  cultus.  Neque  enim  de  carne  aut  piscibus  lis  est,  neque  de  nigro  aut  cineritio  colore,  neque  de  die  veneris  aut  mercurii:  sed  de  insanis  hominum  superstitionibus,  qui  Deum  talibus  nugis  placare  volunt  :  et  cultum  illi  carnalem  fingendo,  idolum  Dei  loco  sibi  fingunt.  Quis  hanc  a  fide  discessionem  esse  neget?  Spiritibus.  Prophetas  aut  doctores  intelligit:  quos  ideo  sic  nominat,  quia  spiritum  iactant,  atque  hoc  titulo  se  venditant  ad  populum.  Est  quidem  hoc  perpetuo  verum,  qualescunque  sint  homines,  spiritus  instigatione  loqui:  sed  non  idem  spiritus  omnes  instigat.  Nam  Satan  aliquando  spiritus  est  mendax  in  ore  pseudoprophetarum  ad  decipiendos  infideles  qui  decipi  merentur.  Quisquis  autem  debitam  Christo  gloriam  tribuit,  ex  spiritu  Dei  loquitur,  teste  Paulo  (1.  Corin.  12,  3).  Verum  loquutio  ista,  de  qua  nunc,  agimus,  hinc  initio  manavit,  quod  servi  Dei,  ut  res  erat,  se  habere  ex  spiritus  revelatione  profitebantur  quaecunque  in  medium  afferebant.  Unde  illis  inditum  fuit  spiritus  nomen  cuius  erant  organa.  Satanae  vero  ministri  falsa  aemulatione,  tanquam  simiae,  idem  postea  iactare  coeperunt:  et  nomen  quoque  falso  ad  se  traxerunt.  Secundum  hanc  rationem  dicit  Iohannes:  Probate  spiritus,  numquid  ex  Deo  sint  (1.  Iohan.  4,  1).  Et  Paulus  se  ipsum  exponit  addendo,  d  o  c  t  r  i  n  i  s  daemoniorum:  quod  perinde  est  ac  si  dixisset,  attendentes  pseudoprophetis  et  diabolicis  eorum  dogmatibus.  Iterum  observa  quam  non  levis  sit  error  nec   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci