[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:293  293  CAPUT  XII.  294  Et  glorificavi.  Tantundem  valet  ac  si  dixisset:  Perficiam  quod  coepi.  Neque  enim  Deus  opus  manuum  suarum  mutilum  deserit,  ut  habetur  Psalmo  138,  8.  Caeterum  quia  Dei  consilium  fuit,  crucis  scandalo  occurrere,  non  modo  promittit  gloriosam  fore  Christi  mortem,  sed  simul  tot  decora  commendat,  quibus  eam  iam  prius  ornaverat.  29.  Tonitru  factum  esse.  Hoc  certe  prodigio  simile,  quod  ad  tam  apertum  miraculum  stupida  fuerit  turba,  quae  adstabat.  Quidam  surdis  auribus  quasi  confusum  sonum  accipiunt,  quod  distincte  protulerat  Deus.  Alii  minus  hebetes  multum  tamen  diminuunt  ex  maiestate  divinae  vocis,  quum  angelum  fingunt  autorem.  Sed  idem  hodie  usu  quoque  venit.  Nam  satis  articulate  loquitur  Deus  in  evangelio,  et  illic  vis  et  energia  spiritus  se  profert,  quae  coelum  et  terram  concutere  debeat,  sed  tam  frigida  est  apud  multos  doctrina,  quasi  tantum  ab  homine  mortali  prodiret:  aliis  vero  balbus  est  Dei  sermo  ac  barbarus  non  secus  ac  tonitru.  Quaeritur  tamen,  an  frustra  et  sine  ullo  profectu  vox  illa  de  coelo  insonuerit.  Respondeo,  quod  hic  turbae  evangelista  tribuit  nonnisi  in  partem  competere.  Fuerunt  enim  praeter  apostolos  etiam  aliqui  minus  sinistri  interpretes,  sed  evangelista  breviter  notare  voluit,  quid  promiscue  in  mundo  fieri  soleat:  nempe  quod  maior  pars  Deum  audiens  clare  et  sonore  loquentem  non  audit.  30.  Non  propter  me.  Annon  confirmatione  opus  habuit  Christus,  vel  minorem  eius  curam  quam  nostri  habuit  pater?  Sed  tenendum  est  illud  principium:  sicuti  Christus  nostra  causa  carnem  induit,  ita  quidquid  bonorum  accepit  a  patre,  nostra  causa  fuisse  illi  collatum.  Deinde  hoc  quoque  verum  est,  vocem  e  coelo  fuisse  editam  populi  respectu:  neque  enim  externo  miraculo  opus  ipse  habebat.  Porro  hic  tacita  est  exprobratio,  quod  Iudaei  quasi  lapidum  instar  surdi  sint  ad  Dei  vocem:  nam  quum  eorum  causa  loquatur  Deus,  nihil  excusationis  habet  eorum  ingratitudo,  dum  aures  non  accommodant.  31.  Nunc  iudicium  est  mundi.  Iam  Dominus  quasi  certamine  defunctus,  et  iam  non  timoris  solum,  sed  mortis  quoque  victor  exsultat.  Magnifice  enim  fructum  mortis  suae  praedicat,  quae  discipulis  consternationis  poterat  causa  esse.  Iudicii  nomen  aliis  reformationem,  aliis  damnationem  significat.  Ego  prioribus  magis  assentior,  qui  ita  exponunt,  quod  mundus  in  legitimum  ordinem  restituendus  sit.  Nam  vox  hebraica  misphat,  quae  per  iudicium  redditur,  rectam  constitutionem  significat.  Scimus  autem  extra  Christum  nihil  in  mundo  nisi  confusum  esse.  Etsi  autem  iam  regnum  Dei  erigere  coeperat  Christus,  mors  tamen  eius  verum  demum  status  rite  compositi  exordium  et  plena  mundi  instauratio  fuit.  Notandum  tammi  simul,  quod  haec  in  mundo  rectitudo  constitui  nequeat,  quin  regnum  Satanae  prius   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci