[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:291  RESPONSIO  CONTRA  PIGHIUM  que  duos  ex  testium  suorum  catalogo  expungat  Pighius  oportet.  Sex1)  adhuc  restant:  ex  quibus  duo,  Ambrosius  et  Basilius,  minimum,  imo  prorsus  nihil  eius  causam  adiuvant.  Illa  enim,  quam  ponunt,  naturae  humanae  descriptio,  quid2)  ad  hanc  vitiatam  et  degenerem  naturam,  quae,  ut  reliquis  Dei  donis  ita  libertate  etiam  spoliata,  praesentem  qua  premitur  inopiam  suam  deplorare  potius  quam  perditam  virtutem  iactare  debet.  Libertas  enim  voluntatis  sanitas  est.  Nunc  ergo  qui  liberam  vult  facere  voluntatem,  sanitatem  illi  reddat.  Sequitur  Origenes,  cuius  suffragio  quantum  sit  in  ecclesiae  dogmatibus  tribuendum,  penes  Hieronymum  sit  iudicium.  At  non  est  credibile,  de  re  tam  familiariter  suo  saeculo  nota,  hoc  est,  de  insigni  fidei  nostrae  axiomate,  potuisse  mentiri.  Quid?  An  non  haec  sunt  ex  praecipuis  fidei  nostrae  capitibus?  Filium  a  patre  genitum  esse,  unius  cum  patre  naturae,  spiritum  sanctum  unius  esse  cum  patre  et  filio  divinitatis,  hanc  ipsam  carnem  quam  nunc  gestamus  resurrecturam,  et  similia.  At  Origenes  factum  non  genitum  filium  docet;  bonum  esse  natura  negat,  et  ex  se  ipso;  de  spiritu  sancto  non  aliter  sentit  quam  de  operatione  nuda;  carnem  putat  in  nihilum  redigendam,  ubi  Christus  apparuerit.  Nunc  suum  istud  acroama  si  occinat  Pighius:  non  potuisse  de  rebus  adeo  notis  mentiri  Origenem,  nonne  dignus  erit,  [pag.  82J  cuius  in  os  omnes  conspuant?  Habet  tamen  adhuc  Hilarium,  sed  cuius  sententiam  ab  orthodoxo  concilio  damnatam  fuisse  demonstravimus.  Habet  Hieronymum,  qui  sub  extremam  senectutem  a  Pelagio  expergefactus  aliquanto  tandem  moderatius  loqui  coepit.  Habet  Chrysostomum,  quem  semper  confessus  sum  in  extollenda  hominis  facultate  fuisse  immodicum.  Nec  vero  Bernardum  proferre  alibi  dubitat:  cuius  arbitrio  si  definienda  esset  controversia,  si  non  prorsus  totum  obtinerem,  longo  tamen  intervallo  essem  superior.  Ubi  est  ille  adeo  contestatus  temporum  omnium  consensus,  qui  pro  certa  et  indubia  ecclesiae  traditione  haberi,  adeoque  Dei  verbo  praeferri  ob  certitudinem  debeat?  Ubi  mendacium  illud  tam  capitale,  cuius  me  evidenter  convictum  tantopere  gloriatur?  Dixi,  veteres  plus  iusto  liberum  arbitrium  extollere,  Graecos  praesertim,  atque  in  his  nominatim  Chrysostomum,  Addidi  tamen,  sic  perplexe,  aut  obscure,  aut  varie  ipsos  loqui,  ut  certi  aliquid  referre  ex  eorum  scriptis  non  facile  sit.  Varie  loqui  in  hunc  sensum  accepi:  quod  hic  plus,  ille  minus  libero  arbitrio  tribuat;  hic  libertatem  constituat  una  in  parte,  ille  in  altera:  sic  ut  collectae  inter  se  omnium  sententiae,  nihil  quam  suspensum  tenere  hominem  queant.  Ita  1)  Princeps  mendose  scribit:  sed.  2)  Sic  bene  omnes,  'praeeunte  Gallasio.  Princeps:  quod.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci