[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:291  291  IN  EVANGELIUM  IOANNIS  292  expiatio  consideranda  est,  qua  iram  et  maledictionem  Dei  placavit.  Id  porro  fieri  non  poterat,  quin  reatum  nostrum  in  se  transferret.  Mortem  igitur,  quam  subibat,  horroris  plenam  esse  oportuit,  quia  satisfactione  pro  nobis  defungi  non  poterat,  quin  horribile  Dei  iudicium  sensu  suo  apprehenderet:  unde  melius  cognoscitur  peccati  atrocitas,  cuius  tam  diram  poenam  ab  unigenito  filio  exegit  coelestis  pater.  Sciamus  ergo  mortem  non  fuisse  delitias  aut  lusum  Christo,  sed  in  extremos  usque  cruciatus  deiectum  fuisse  nostra  causa.  Nec  vero  absurdum  fuit  Dei  filium  sic  turbari.  Divinitas  enim  occulta,  neque  vim  suam  exserens,  quodammodo  quievit  ut  locum  expiationi  faceret.  Ipse  autem  Christus  non  modo  carnem  nostram,  sed  humanos  affectus  induerat.  Fuerunt  quidem  voluntarii  isti  in  eo  affectus,  quia  non  coactus  timuit,  sed  quia  timori  sponte  se  subiecerat.  Statuendum  est  tamen  vere,  non  ficte  timuisse.  Quanquam  in  hoc  reliquis  hominibus  fuit  dissimilis,  quod  affectus  sipos  habuit  temperatos  in  obedientiam  iustitiae  Dei  :  sicuti  alibi  dictum  est.  Altera  etiam  utilitas  hinc  ad  nos  redit.  Si  nulla  in  Christo  fuisset  turbatio  ex  mortis  timore,  quis  nostrum  putaret  ad  se  spectare  eius  exemplum?  Neque  enim  mortem  sine  doloris  sensu  oppetere  nobis  datum  est:  sed  quum  audimus  non  fuisse  in  eo  ferreum  robur,  colligimus  animos  ad  eum  sequendum,  neque  obstat  nobis  carnis  infirmitas  quae  mortem  expavescit,  quin  duci  nostro  comites  nos  addamus  ad  luctandum.  Et  quid  dicam?  Hic  tanquam  sub  oculis  cernimus,  quanti  constiterit  salus  nostra  Dei  filio,  dum  in  ultimas  angustias  redactus  nec  verba  invenit,  quibus  exprimat  doloris  vehementiam,  nec  consilium  secundum  hominem.  Quod  autem  unum  restat,  confugit  ad  preces  et  se  liberari  a  morte  postulat.  Rursum,  quia  simul  videt  se  aeterno  Dei  consilio  destinatum  esse  victimam  pro  peccatis,  votum  illud,  quod  ingens  moestitia  expresserat,  mox  corrigit  et  quasi  iniecta  manu  se  ipsum  retrahit,  ut  totus  acquiescat  patris  arbitrio.  Notandi  sunt  hoc  loco  quinque  gradus.  Nain  primum  locum  tenet  querimonia,  quae  erumpit  ex  immenso  dolore.  Secundo  sentit  se  opus  habere  remedio  :  et  ne  metu  obruatur,  secum  quaerit  quidnam  sit  agendum.  Tertio  ad  patrem  se  recipit  eumque  liberatorem  implorat.  Quarto  votum  quod  agnoscit  vocationi  suae  adversum  retractat,  et  quidvis  pati  praeoptat,  quam  ut  non  impleat  quod  sibi  a  patre  iniunctum  est.  Postremo  una  Dei  gloria  contentus  reliqua  omnia  obliviscitur  ac  pro  nihilo  ducit.  Sed  videtur  hoc  parum  decere  filium  Dei,  quod  votum  illi  inconsiderate  effluit,  cui  statim  renuntiandum  est  ut  patri  obediat.  Fateor  certe  hanc  esse  crucis  stultitiam,  quae  scandalo  est  superbis  hominibus.  Sed  quo  se  magis  exinanivit  gloriae  Dominus,  eo  luculentius  habemus   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci