[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:290  traditione  prodierit,  et  ab  ipso  ecclesiae  exordio,  ad  nostram  usque  aetatem,  perpetua  successione  fluxerit.  Quod  si  exceptionem  ab  Augustino,  qua  in  eadem  [pag.  80]  causa  utitur,  mutuari  velim,  nemo,  nisi  valde  iniquus,  opinor,  quum  sit  aequissima,  repudiabit.  Nam  quum  ex  adversa  parte  quidam  acquiescere  se  paratos  profiterentur,  si  doctrinam  suam  patrum  autoritate  probaret,  respondet  his  verbis.  Quid  igitur  opus  est,  ut  eorum  scrutemur  opuscula,  qui  priusquam  ista  haeresis  oriretur,  non  habuerunt  necessitatem  in  hac  difficili  ad  solvendum  quaestione  versari?  quod  procul  dubio  facerent,  si  respondere  talibus  cogerentur.  Unde  factum  est,  ut  de  gratia  Dei  quid  sentirent,  breviter  quibusdam  scriptorum  suorum  locis,  et  transeunter  attingerent:  immorarentur  vero  in  iis,  quae  adversus  alios  haereticos  disputabant.  His  verbis  si  nunc  Pighium  conveniam,  ut  remittat  quod  tantopere  urget,  non  aliunde  petendam  huius  causae  definitionem,  quam  ex  veterum  scriptis,  quam  Augustinus  breviter  ac  transeunter  eos  attigisse  testis  est,  pleno  gutture  sua  illa  convicia,  quibus  refertus  est,  in  me  ructabit.  Quando  igitur  nihil  aequi  impetrari  potest  ab  ista  furia,  ad  lectores  me  converto:  apud  quos  ponderis  nonnihil  spero  habiturum,  quod  tam  iusta  ratione  nititur.  Verum  in  hoc  potissimum  cardine  vertitur  nostra  defensio,  quod  dico,  Pighium  partim  commentitiis  testium  nominibus  ad  faciendum  numerum  in  nos  abuti,  partim  ea  quae  recitat  testimonia  perperam  ac  falso  in  nos  detorquere,  quum  nihil  nobis  repugnent.  Si  quidem  Petrum  et  Clementem  nominando,  quid  aliud  quam  fucum  facit?  Toties  me  impudentem  nominando,  cavere,  puto,  sibi  voluit,  ac  antevertere,  ne  quod  meretur  a  me  audiret.  Sed  quo  nomine  perditam  istam  ac  deploratam  nequitiam  appellabimus,  quod  tam  confidenter  nothi  et  confictitii  libri  praetextu  Petrum  et  Clementem  nobis  obtrudit?  Quod  ad  Irenaeum  et  Tertullianum  attinet,  quum  homini  libertatem  in  prima  tantum  sua  origine  tribuant,  et  in  illa  naturae  integritate  in  qua  conditus  [pag.  81]  fuit,  corruptionis  autem,  quam  vitio  suo  contraxit,  nullam  faciant  mentionem,  eorum  verbis  minime  laedimur,  qui  servitutis  causam  non  in  natura  ponimus  sed  in  lapsu  primi  hominis.  Illi  igitur  hominem  liberum  fuisse  creatum  tradunt:  nos  id  non  negamus,  sed  dicimus  in  servitutem  incidisse,  quia  a  primo  suo  statu  degeneraverit.  Illi  peccatum  non  haerere  in  substantia  contendunt:  nos  quoque  id  ipsum1)  asserimus,  sed  addimus,  primo  homini,  ex  quo  a  sua  integritate  excidit,  bonae  naturae  corruptionem  accidisse,  quam  ad  totum  suum  genus  transmiserit.  Ergo  hos  quo-  1)  id  nos  quoque  ipsum  1552  seqq.  19   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci