|
25:290
solum
quia
perpetui
fuerunt
hostes
Israelitis,
sed
quia
tunc
celeberrimae
erant
eorum
opes:
sicuti
paulo
post
videbimus.
Principium
gentium
Amalec,
ete.
Etsi
autem
longo
post
tempore
in
Israele
nemo
regnavit,
non
absurdum
est
tamen
regis
et
regni
nomine
publicum
statum
designari:
praesertim
quia
Deus
solidam
gratiae
suae
perfectionem
in
tempus
usque
regni
distulerat.
Quare
hoc
vaticinio
Balaam,
quamvis
nihil
tale
cogitans,
tempus
Davidis
com-
f
plexus
est.
Unde
sequitur
praedici
quae
nonnisi
in
Christo
fuerunt
completa,
in
quo
adoptio
fundata
erat.
Quod
sequitur
ante
expositum
fuit,
Deum
scilicet
populum
suum
liberando,
palam
fecisse
se
velle
ipsum
manere
salvum
et
incolumem,
idque
posse
praestare.
9.
Quisquis
benedixerit
tibi.
Haec
loquendi
forma
significat
ea
lege
electos
a
Deo
fuisse
Israelitas,
ut
sibi
impensum
referat
quidquid
illis
vel
iniuriae
illatum
vel
beneficii
collatum
fuerit.
Neque
vero
novum
est
ut
Deus
se
ecclesiae
suae
hostibus
fore
hostem,
et
rursus
amicis
se
fore
amicum
denunciet:
quod
signum
est
summi
favoris.
Hinc
autem
docemur
quaecunque
praestantur
ecclesiae
officia,
locari
apud
ipsum
Deum,
qui
fidelis
erit
remunerator,
et
simul
non
posse
laedi
fideles
quin
ultionem
suscipiat:
sicuti
dicit:
Qui
tangit
pupillam
oculi
mei
(Zach.
2,
8).
Si
quis
obiiciat,
Balaam
ipsum
mercede
caruisse,
quamvis
populo
benedixisset,
in
promptu
est
solutio,
nulla
laude
fuisse
dignum
qui
sponte
et
liberali
puroque
affectu
minime
propensus
fuit
in
favorem
populi,
sed
violenter
tractus
quo
nolebat.
Interea
manet
illud
fixum:
Quicunque
ad
ecclesiae
salutem
operam
suam
contulerint,
et
fidei
fuerint
eius
adiutores,
benedictionis
quae
hic
promittitur
certo
participes
fore.
EX
EODEM
CAPITE.
10.
Et
excanduit
furor
Balac
contra
Balaam,
et
percussit
manus
suas,
ac
dixit
ipsi
Balaam:
Ut
malediceres
inimicis
meis
vocavi
te,
et
ecce,
benedixisti
benedicendo
iam
tribus
vicibus,
ll.
Nunc
ergo
fuge
in
locum
tuum.
Dixeram:
Honorando
honorabo
te,
et
ecce,
privavit
te
Iehova
gloria.
12.
Cui
respondit
Balaam:
Annon
etiam
nunciis
tuis
quos
miseras
ad
me
loquutus
sum,
dicendo:
13.
Si
dederit
mihi
Balac
plenam
domum
suam
argento
et
auro,
non
potero
transgredi
sermmem
Iehovae,
ut
faciat
bonum
sive
malum
e
corde
meo
:
quod
loquetur
Iehova,
illud
loquar?
14.
Nunc
itaque
ecce,
ego
discedo
ad
populum
meum:
age,
consulam
tibi
quid
facturus
sit
populus
iste
populo
tuo
in
novissimis
diebus.
15.
Tunc
assumpsit
parabolam
suam,
et
dixit:
Dixit
19
|