[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


5:29  LIBER  I.  CAPUT  I.  Vota  publica  in  tuto  sunt"]  Aut  vota  publica  appellat  quae  solenni  ritu  concipiebantur,  primum  ob  salutem  principis,  deinde  ob  reipublicae  prosperitatem,  ut  supplicationes:  quemadmodum  dicit  Iuvenalis  Satyr.  X.:  Sed  multae  urbes  et  publica  vota  vicerunt.  Aut  certe  vota  publica  simpliciter,  quae  unusquisque  caritate  patriae  concipit.  Prior  interpretatio  magis  convenit.  Non  enim  est  periculum  ne  te  tui  subita  capiat  oblivio]  Iam  res  extra  aleam  posita  est,  quia  certum  ex  indole  est,  quale  futurum  sit  ingenium  Neronis:  sicut  de  periculo  cogitabatur  quum  nondum  se  indoles  deprompsisset.  Ergo  contrariam  rationem  sequitur  contrarius  effectus.  In  hanc  sententiam  Cicero  Dolabellae:  Nec  licet  quidem  tibi  iam  tot  rebis  gestis,  non  tui  similem  esse.  Subita,  non  solum  repentina,  sed  etiam  inconsiderata.  Siquidem  quae  ex  tempore  fiunt,  tere  non  habent  consilium.  Ideo  subitum  pro  inconsulto  [pag.  17J  accipitur.  Q.  Cassius  Ciceroni  lib.  XII.  Epist.  :  Ut  haec  novissima  nostra  facta,  non  subita,  nec  inconvenientia,  sed  similia  illis  cogitationibus  quarum  tu  testis  es.  Et  Grellius  vocat  subitariam  dictionem  orationem  extemporalem.  Eleganter  autem  designamus  inconstantiam,  quum  alicui  irrepere  sui  ipsius  oblivionem  dicimus.  Transfertur  ad  res  inanimatas.  Cicero  Epist.  IX.:  Nisi  te  amant,  tibi  assentantur,  et  tam  diu  dum  ades,  sunt  oblitae  sui.  Hoc  est,  a  nativo  ingenio  degenerant.  Caeterum  Plinius  lib.  VII.  naturalis  historiae  alia  syntaxi  ^sus  est,  quam  hic  Seneca:  Ex  praealto,  inquit,  tecto  lapsus,  matris  et  affinium  propinquorumque  cepit  oblivionem.  Facit  quidem  avidos  nimia  felicitas]  Sententia  est  catholica,  quam  praemittit  ad  amplificationem,  ut  miraculi  loco  subiungat,  felicitatem  suam  populo  romano  sufficere.  Hanc  sententiam  eleganter  exprimit  Livius  in  praefatione:  Adeo  quanto  rerum  minus,  tanto  minus  cupiditatis  erat.  Nuper  divitiae  avaritiam,  et  abundantes  voluptates  desiderium  pereundi,  perdendique  omnia,  invexere.  Et  Curtius  lib.  VII.  in  oratione  Scytharum  ad  Alexandrum:  Quid  tibi  divitiis  opus  est,  quae  te  esurire  cogunt?  Primus  omnium  satietate  parasti  famem:  ut  quo  plura  haberes,  amplius  quae  non  haberes  cuperes.  Notum  est  illud  Ovidii  in  I.  Fastorum:  Creverunt  et  opes,  et  opum  furiosa  cupido:  Et  quum  possideant  plurima,  plura  petunt.  Sic  quibus  intumuit  suffusa  venter  ab  unda,  Quo  plus  sunt  potae,  plus  sitiuntur  aquae.  Iuvenalis  Satyr.  XIV.:  Crescit  amor  nummi,  quantum  ipsa  pecunia  crescit.  Nec  tam  temperatae  cupiditates]  Nomen  cupiditatis  variam  habet  acceptionem,  hic  vero  refertur  ad  sensum  superiorem.  Sic  philosophi  vocant  sedem   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci