|
10.2:29
29
1533
3a
medici.
Rector
renunciavit
ordinis
sui
decretum,
post
decanus
medicinae,
tertius
canonici
iuris
doctor,
quartus
theologus.
Ultimus
verba
fecit
Clericus
parochus
Sancti
Andreae,10)
in
quem
omnis
culpa
derivabatur,
aliis
a
se
amolientibus.
Primum
magnificis
verbis
extulit
regis
integritatem,
qui
fidei
se
animosum
protectorem
hactenus
gesserit.
Esse
aliquos
sinistros
homines,
qui
hunc
egregium
animum
conentur
pervertere,
qui
etiam
conspiraverint
in
exitium
sacrae
facultatis:
sibi
tamen
certam
spem
esse
nihil
obtenturos
adversus
talem
constantiam,
quam
in
rege
esse
novisset.
Quantum
attineret
ad
negotium
quod
esset
in
manibus,
se
quidem
fuisse
delegatum
academiae
decreto
ad
eam
provinciam,
nihil
tamen
minus
sibi
in
animo
fuisse
quam
adversus
reginam
quidpiam
moliri,
feminam
tum
sanctis
moribus
tum
pura
religione
praeditam,
cuius
rei
argumento
esse
poterant
iusta,
quae
matris
suae
manibus
post
mortem
persolvisset
:
se
pro
damnatis
libris
habuisse
obscoenos
11)
illos
Pantagruelem,
Sylvam
cunnorum,12)
et
eius
monetae:
hunc
interim
inter
suspectos
reposuisse,
quod
sine
facultatis
consilio
editus
esset,
magna
fraude
aresti,
quo
vetitum
erat,
inconsulta
facultate
quidquam
edere
quod
ad
fidem
spectaret.
Denique
sibi
hoc
esse
praesidium,
mandato
facultatis
factum
quod
in
quaestionem
vocabatur.
Omnes
esse
culpae
affines,
si
qua
esset,
quantumvis
abnegarent.
Atque
haec
omnia
gallice,
ut
omnes
intelligerent,
si
verum
praefabatur:
omnes
tamen
fremebant,
eum
obtendere
ignorantiae
suae
hanc
speciem.
Aderant
autem
episcopus
Sylvanectensis,
ls)
Stellay
et
quidam
ex
praefectis
aulae
regiae.
Ubi
finem
fecit
dicendi
Clericus,
Parvus
dixit
lectum
a
se
librum,
nihil
se
dignum
litura
comperisse,
nisi
oblitus
esset
suae
theologiae.
Demum
postulavit
ut
ederetur
decretum,
quo
regi
satisfieret.
Copus
rector
pronunciavit,
academiam
non
agnoscere
censuram
illam
qualis
qualis
fuisset,
quo14)
libellus
censitus
esset
in
libris
aut
damnatis
aut
suspectis,
non
probare
neque
in
se
recipere.
Viderent
qui
id
fecissent
qua
ratione
se
defensuri
essent:
paratas
fore
in
tempore
literas
quibus
se
academia
regi
excusaret,
ageret
etiam
gratias,
quod
se
tam
benigne
paterno
more
compellasset.
Allatum
est
regium
diploma,
quo
Parisiensi
episcopo
permittitur
praeficere
quos
velit
singulis
parochiis
concionatores,
qui
prius
pro
libidine
illorum15)
eligebantur,
ut
10)
Nic.
le
Olere,
doct.
sorbonicus.
11)
Apographa
Bernenna
habent:
obscuros.
12)
Sic
in
MSS.
Beza
substituit:
amorum.
Herm.
omisit.
13)
Guill.
Petit
(Parvus).
Sylvanectes,
hodie
Senlis.
Petrus
Stella
(de
VEstoile)
Parlamento
Paris,
a
consiliis
14)
Vide
an
legendum
sit:
qua,
aut
quod.
15)
Sic
MSS.
et
edd.
Herm.
scripsit:
theologorum,
quod
an
ex
deperdito
autographo
sumpserit
nescimus
Lectio
enim
minime
praeferenda
videtur.
|