[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


10.2:29  29  1533  3a  medici.  Rector  renunciavit  ordinis  sui  decretum,  post  decanus  medicinae,  tertius  canonici  iuris  doctor,  quartus  theologus.  Ultimus  verba  fecit  Clericus  parochus  Sancti  Andreae,10)  in  quem  omnis  culpa  derivabatur,  aliis  a  se  amolientibus.  Primum  magnificis  verbis  extulit  regis  integritatem,  qui  fidei  se  animosum  protectorem  hactenus  gesserit.  Esse  aliquos  sinistros  homines,  qui  hunc  egregium  animum  conentur  pervertere,  qui  etiam  conspiraverint  in  exitium  sacrae  facultatis:  sibi  tamen  certam  spem  esse  nihil  obtenturos  adversus  talem  constantiam,  quam  in  rege  esse  novisset.  Quantum  attineret  ad  negotium  quod  esset  in  manibus,  se  quidem  fuisse  delegatum  academiae  decreto  ad  eam  provinciam,  nihil  tamen  minus  sibi  in  animo  fuisse  quam  adversus  reginam  quidpiam  moliri,  feminam  tum  sanctis  moribus  tum  pura  religione  praeditam,  cuius  rei  argumento  esse  poterant  iusta,  quae  matris  suae  manibus  post  mortem  persolvisset  :  se  pro  damnatis  libris  habuisse  obscoenos  11)  illos  Pantagruelem,  Sylvam  cunnorum,12)  et  eius  monetae:  hunc  interim  inter  suspectos  reposuisse,  quod  sine  facultatis  consilio  editus  esset,  magna  fraude  aresti,  quo  vetitum  erat,  inconsulta  facultate  quidquam  edere  quod  ad  fidem  spectaret.  Denique  sibi  hoc  esse  praesidium,  mandato  facultatis  factum  quod  in  quaestionem  vocabatur.  Omnes  esse  culpae  affines,  si  qua  esset,  quantumvis  abnegarent.  Atque  haec  omnia  gallice,  ut  omnes  intelligerent,  si  verum  praefabatur:  omnes  tamen  fremebant,  eum  obtendere  ignorantiae  suae  hanc  speciem.  Aderant  autem  episcopus  Sylvanectensis,  ls)  Stellay  et  quidam  ex  praefectis  aulae  regiae.  Ubi  finem  fecit  dicendi  Clericus,  Parvus  dixit  lectum  a  se  librum,  nihil  se  dignum  litura  comperisse,  nisi  oblitus  esset  suae  theologiae.  Demum  postulavit  ut  ederetur  decretum,  quo  regi  satisfieret.  Copus  rector  pronunciavit,  academiam  non  agnoscere  censuram  illam  qualis  qualis  fuisset,  quo14)  libellus  censitus  esset  in  libris  aut  damnatis  aut  suspectis,  non  probare  neque  in  se  recipere.  Viderent  qui  id  fecissent  qua  ratione  se  defensuri  essent:  paratas  fore  in  tempore  literas  quibus  se  academia  regi  excusaret,  ageret  etiam  gratias,  quod  se  tam  benigne  paterno  more  compellasset.  Allatum  est  regium  diploma,  quo  Parisiensi  episcopo  permittitur  praeficere  quos  velit  singulis  parochiis  concionatores,  qui  prius  pro  libidine  illorum15)  eligebantur,  ut  10)  Nic.  le  Olere,  doct.  sorbonicus.  11)  Apographa  Bernenna  habent:  obscuros.  12)  Sic  in  MSS.  Beza  substituit:  amorum.  Herm.  omisit.  13)  Guill.  Petit  (Parvus).  Sylvanectes,  hodie  Senlis.  Petrus  Stella  (de  VEstoile)  Parlamento  Paris,  a  consiliis  14)  Vide  an  legendum  sit:  qua,  aut  quod.  15)  Sic  MSS.  et  edd.  Herm.  scripsit:  theologorum,  quod  an  ex  deperdito  autographo  sumpserit  nescimus  Lectio  enim  minime  praeferenda  videtur.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci