|
6:289
DE
LIBERO
ARBITRIO.
voluntatis.
Nunc
ex
adverso
concilii
Auransicani
*)
profero
decretum:2)
Si
quis,
ut
a
peccato
purgemur,
voluntatem
nostram
Deum
exspectare
contendit,
non
autem,
ut
etiam
purgari
velimus,
per
spiritus
sancti
operationem
in
nobis
fieri
confitetur,
resistit
spiritui
sancto
per
Solomonem
dicenti:
Praeparatur
a
Domino
voluntas.
Sic
inter
hominis
voluntatem
et
Dei
gratiam
distribuit
Hilarius,
ut
principium
ad
illam
referat,
adiuvari
postea
dicat
Dei
gratia:
concilium
eos
spiritus
sancti
hostes
pronunciat,
qui
sic
sentiunt,
vel
loquuntur.
Ubi
nunc
illa
est
tam
certa
definitio,
quam
Pighius
tertio
quoque
verbo
iactitat?
In
altero
Hilarii
loco
sic
habetur:
Est
ergo,
quum
oramus,
a
nobis
exordium,
ut
munus
a
Deo
sit.
Huic
iterum
alterum
eiusdem
synodi
caput
[pag.
79]
oppono:3)
Si
quis
sine
gratia
Dei
volentibus,
laborantibus,
studentibus,
conantibus,
petentibus,
quaerentibus,
pulsantibus
nobis
misericordiam
dicit
conferri,
non
autem
divinitus,
ut
credamus,
velimus,
petamus,
et
omnia
haec,
sicut
oportet,
agere
valeamus,
per
spiritum
in
nobis
fieri
confitetur,
resistit
apostolo
dicenti:
Quid
habes
quod
non
acceperis
(1
Cor.
4,
7)?
De
fide
nominatim
hoc
Hilarius
asserit,
eius
initium
in
nobis
situm
esse.
Atqui
longe
aliud
concilii
verba
sonant.
Si
quis
tam
initium
quam
augmentum
fidei,
et
ipsum
credendi
affectum,
non
per
gratiae
donum,
id
est,
spiritus
sancti
operationem,
corrigentem
voluntatem
nostram
ab
infidelitate
ad
fidem,
ab
impietate
ad
pietatem,
sed
naturaliter
nobis
inesse
dicit,
adversatur
apostolo
dicenti:
Qui
coepit
in
vobis
opus
bonum,
perficiet
usque
in
diem
Domini
Iesu
(Phil.
1,
6).
Quidquid
ex
Hilario
adducit
Pighius,
pro
testata
ecclesiae
traditione
vult
haberi.
Quo
igitur
loco
habebimus
illud
concilium?
Quod
tametsi
aetate
sit
posterius,
autoritate
tamen
cedere
non
debet.
Praesertim
quum
nihil
aliud
quam
superioribus
conciliis,
Carthaginensi
et
Milevitano,
subscribat.
Augustinum
adhuc
taceo,
qui
separatim
postea
suo
ordine
dum
prodibit,
totam
Pighii
harmoniam
prorsus
turbabit.
Quod
si
temporis
et
otii
tantum
daretur,
quod
huic
rei
satis
foret:
collectas
hinc
inde
veterum
sententias
inter
se
conferendo,
quam
infirma
ex
illis
habeatur
perpetui
ecclesiae
consensus
probatio,
palam
facerem.
Sed
quoniam
ad
alia
me
temporis
brevitas
festinare
cogit,
hoc
labore
nunc
supersedeo.
Specimen
tamen
hoc
in
transcursu
proferre
libuit,
unde
coniecturam
faciant
lectores,
qualis
futura
esset
fidei
nostrae
certitudo,
si
Pighio
obsequeremur:
dum
nihil
nobis
certum
in
religione
habere
permittit,
nisi
quod
ex
ecclesiae
1)
Amstelodamensis
emendas:
Arausicani.
Gallus:
du
concile
d'Arausique;
1611:
d'Aurange.
Arausio
oppidum
Galliae
hodie
Orange
appellatur.
2)
Cap.
4,
3)
Cap.
6.
Calvini
opera.
Vol.
VI.
|