|
52:289
289
CAPUT
III.
290
quia
eam
praeconio
suo
celebrat',
quia
puram
et
sinceram
retinet,
quia
transmittit
ad
posteros.
Quod
si
non
resonet
evangelii
doctrina,
si
nulli
sint
pii
ministri
qui
sua
praedicatione
veritatem
a
tenebris
et
oblivione
vendicent,
statim
mendacia,
errores,
imposturae,
superstitiones,
omneque
genus
corruptelae
regnum
vendicabunt.
Denique
silentium
in
ecclesia
est
exilium
oppressioque
veritatis.
In
hac
expositione
quid
omnino
est
coactum?
Nunc,
quando
tenemus
Pauli
mentem,
redeamus
ad
papistas.
Primum
dum
ad
se
transferunt
hoc
encomium,
improbe
faciunt,
alienis
plumis
se
vestiendo.
Nam
ut
evehatur
ecclesia
supra
tertium
coelum,
nego
id
totum
ad
eos
ullo
modo
pertinere.
Quin
etiam
locum
praesentem
adversus
eos
retorqueo.
Nam
si
ecclesia
columna
est
veritatis:
sequitur
non
esse
apud
eos
ecclesiam,
ubi
non
modo
sepulta
iacet
veritas,
sed
horrendum
in
modum
diruta
et
eversa
pedibus
calcatur.
An
hoc
est
vel
aenigma,
vel
cavillum?
Paulus
ecclesiam
non
vult
agnosci,
nisi
in
qua
excelsa
et
conspicua
stat
Dei
veritas:
in
papatu
nihil
tale
apparet,
sed
disiectio
tantum
et
ruinae:
ergo
genuina
ecclesiae
nota
illic
non
exstat.
Sed
inde
hallucinatio,
quia
quod
praecipuum
erat,
non
considerant,
sustineri
Dei
veritatem
pura
evangelii
praedicatione:
neque
hominum
ingenio
aut
sensu
niti
fulturam,
sed
ex
alto
magis
pendere,
nempe
si
a
simplici
Dei
verbo
non
disceditur.
16.
Magnum
pietatis
mysterium.
Alia
rursus
amplificatio.
Ne
enim
minoris
quam
decebat
hominum
ingratitudine
fieret
Dei
veritas,
extollit
eius
pretium,
quum
admonet
magnum
esse
pietatis
arcanum:
quia
scilicet
non
agatur
de
rebus
abiectis,
sed
de
revelatione
filii
Dei,
in
quo
absconditi
sunt
thesauri
omnes
sapientiae.
Ex
tantarum
rerum
magnitudine
munus
suum
aestimare
debent
pastores,
quo
plus
religionis
et
timoris
adhibeant
ad
illud
exercendum.
Deus
manifestatus.
Vulgaris
interpres,
omisso
Dei
nomine,
ad
mysterium
refert
quae
sequuntur,
inscite
omnino
et
perperam,
ut
clarius
ex
ipsa
tractatione
patebit.
Quamquam
Erasmum
habet
suffragatorem:
qui
tamen
ipse
sibi
fidem
elevat,
ut
mea
refutatione
opus
non
sit.
Graeci
certe
omnes
in
hanc
lectionem
consentiunt,
Deus
manfestatus
in
earne.
Verum
ut
demus
nomen
Dei
non
fuisse
expressum
a
Paulo,
subaudiendum
tamen
esse
Christi
nomen
fatebitur
quisquis
prudenter
omnia
expendet.
Ego
tamen
sine
difficultate
receptam
a
Graecis
lectionem
sequor.
Quod
manifestationem
Christi,
qualem
postea
describit,
vocat
magnum
arcanum,
ratio
in
promptu
est
:
haec
enim
est
altitudo,
profunditas
et
latitudo
sapientiae,
cuius
meminit
ad
Ephesios
3,
18
ad
quam
sensus
omnes
nostros
obstupescere
necesse
est.
Nunc
ordine
excutiamus
singula.
Non
potuit
magis
proprie
de
Christi
per-
Calvini
opera.
Vol.
Lll.
|