|
52:288
vel
socordia
pessum
eat.
Si
hominibus
tantum
datur,
quanto
pius
Deo
ipsi
dandum
erit?
Porro
ecclesiam
suam
hoc
nomine
non
frustra
Deus
ipse
dignatur
:
utpote
qui
non
modo
nos
adoptionis
gratia
in
filios
recepit,
sed
etiam
in
medio
nostri
habitat.
Accedit
non
vulgaris
amplificatio,
ex
eo
quod
vocat
columnam
et
firmamentum
veritatis.
Quid
enim
magnificentius
potuit
dici?
Quid
aeterna
illa
veritate
augustius,
magisque
sacrosanctum,
qua
et
Dei
gloria
et
hominum
salus
continetur?
Si
in
unum
cumulum
congerantur
omnes
profanae
philosophiae
laudes
quibus
a
suis
sectatoribus
ornatur,
quid
hoc
ad
dignitatem
coelestis
huius
sapientiae,
quae
sola
et
lux,
et
veritas,
et
doctrina
vitae,
et
via,
et
regnum
Dei
praedicari
meretur?
Atqui
ea
solius
ecclesiae
ministerio
in
terris
conservatur:
quantum
ergo
onus
pastoribus
incumbit,
qui
tam
inaestimabilis
thesauri
custodiae
praesunt?
Impudenter
autem
nugantur
papistae,
qui
colligunt
ex
Pauli
verbis
sua
omnia
deliria
pro
Dei
oraculis
habenda
esse:
quia
sint
columna
veritatis,
ideoque
errare
nequeant.
Primo
videndum
est
quorsum
Paulus
ecclesiam
insigniat
tam
splendido
titulo.
Procul
dubio
voluit,
proposita
officii
magnitudine,
admonitos
esse
pastores
quanta
illud
fide,
diligentia,
reverentia
administrare
debeant.
Etenim
quam
horribilis
futura
est
ultio,
si
eorum
culpa
intercidat
illa
veritas
quae
imago
est
divinae
gloriae,
lux
mundi,
salus
hominum?
Haec
sane
cogitatio
trepidationem
assiduam-debet
incutere
pastoribus:
non
ut
eos
exanimet,
sed
ad
maiorem
vigilantiam
acuat.
Inde
colligere
promptum
est
quo
sensu
Paulus
ita
loquatur.
Ecclesia
enim
ideo
columna
est
veritatis,
quia
suo
ministerio
eam
tuetur
ac
propagat.
Deus
non
descendit
ipse
e
coelo
ad
nos,
neque
angelos
quotidie
mittit
ad
suam
veritatem
promulgandam:
sed
utitur
pastorum
opera,
quos
in
hunc
finem
ordinavit.
Ut
crassius
exprimam:
nonne
ecclesia
mater
est
piorum
omnium,
quae
ipsos
regenerat
Dei
verbo,
quae
educat
aliique
tota
vita,
quae
confirmat,
quae
ad
solidam
perfectionem
usque
perducit?
Eadem
quoque
ratione
columna
veritatis
praedicatur:
quia
doctrinae
administrandae
munus,
quod
Deus
penes
eam
deposuit,
unicum
est
instrumentum
retinendae
veritatis,
ne
ex
hominum
memoria
pereat.
Ergo
elogium
hoc
ad
ministerium,
verbi
refertur:
quo
sublato,
concidet
Dei
veritas.
Non
quia
per
se
minus
firma
sit,
nisi
hominum
humeris
fulciatur,
quemadmodum
etiam
iidem
papistae
blatterant.
Nam
ista
est
exsecrabilis
blasphemia,
incertum
esse
Dei
verbum
donec
ab
hominibus
certitudinem
quasi
precario
mutuetur.
Simpliciter
intelligit
Paulus
quod
aliis
verbis
tradit
decimo
ad
Romanos
capite
(v.
17):
quoniam
fides
est
ex
auditu,
nullam
fore
nisi
sit
praedicatio.
Itaque
hominum
respectu
sustinet
ecclesia
veritatem^
|