[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:288  daciae  fructus,  postquam  semel  extra  verbi  Dei  metas  vagari  sibi  permisit.  Sanctorum  invocationem  temere  commenti  sunt  papistae  ex  suo  cerebro:  nunc  ut  sibi  fallacem  ex  verbo  Dei  praetextum  concilient,  corrumpunt  ac  lacerant  scripturam,  ac  indignis  eam  ludibriis  exponere  non  dubitant.  23.  Venit  hora:  Multi  hoc  de  morte  exponunt,  quia  per  eam  illustrata  fuit  Christi  gloria.  Itaque  secundum  eos  Christus  iam  instare  mortis  suae  tempus  pronuntiat.  Sed  ego  potius  ad  evangelii  publicationem  refero,  ac  si  dixisset,  notitiam  sui  mox  spargendam  fore  per  omnes  mundi  plagas.  Ita  voluit  consternationi  occurrere,  in  quam  discipulos  coniicere  mors  ipsius  poterat.  Ostendit  enim  non  esse  cur  animis  concidant,  quia  evangelii  doctrina  nihilominus  per  totum  orbem  publicabitur.  Porro  ne  ista  gloriae  cogitatio  paulo  post  evanescat,  ubi  adiudicatus  fuerit  morti,  suspensus  in  oruce  ac  demum  sepultus,  mature  anticipat  et  mortis  suae  ignominiam  gloriae  nihil  obstare  admonet.  Ad  eam  rem  aptissima  similitudine  utitur:  Nisi,  inquit,  granum  frumenti  mortuum  fuerit  sive  putrescat,  aridum  manet  ac  sterile:  mors  autem  seminis  melius  ipsum  vivificat,  ut  inde  prodeat  fructus.  In  summa,  Christus  mortem  suam  sationi  comparat,  quae  dum  videtur  ad  interitum  tritici  tendere,  longe  uberioris  proventus  causa  est.  Quanquam  autem  praesenti  temporis  articulo  maxime  admonitio  haec  necessaria  erat,  perpetuum  tamen  usum  habet  in  ecclesia.  Ac  primum  a  capite  incipere  convenit.  Terribilis  illa  species  ignominiae  et  maledictionis,  quae  apparet  in  morte  Christi,  non  modo  obscurat  eius  gloriam,  sed  e  conspectu  nostro  prorsus  tollit.  Non  est  igitur  in  morte  sola  haerendum,  sed  fructus,  quem  protulit  resurrectio,  simul  reputandus  est.  Ita  nihil  impediet  quominus  undique  refulgeat  eius  gloria.  Hinc  deinde  ad  membra  transeundum  est:  neque  enim  solum  in  morte  interire  nos  putamus,  sed  vita  quoque  nostra  instar  est  perpetuae  mortis,  Coloss.  3,  3.  Actum  ergo  de  nobis  erit,  nisi  ista  consolatio  succurrat,  qua  nos  erigit  Paulus:  Si  exterior  homo  noster  corrumpitur,  interior  renovatur  de  die  in  diem  (2.  Cor.  4,  16).  Sit  igitur  haec  continua  piorum  meditatio,  quum  premuntur  variis  aerumnis,  quum  angustiis  constricti  tenentur,  quum  fame  aut  nuditate  aut  morbis  laborant,  quum  iniuriis  vexantur,  quum  videntur  singulis  momentis  propemodum  a  morte  absorbendi,  hanc  esse  sationem,  quae  suo  tempore  fructum  profert.  25.  Qui  amat  animam  suam.  Doctrinae  exhortationem  Christus  annectit.  Nam  si  mori  nos  oportet  ut  fructum  feramus,  patienter  ferendum  est  ut  Deus  nos  mortificet.  Sed  quia  vitae  amorem  et  odium  inter  se  opponit,  tenendum  est,  quid  sit  vitam  amare  et  odisse.  Qui  immodico  vitae  praesentis  desiderio  implicitus  non  potest  nisi  coactus  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci