[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:287  RESPONSIO  CONTRA  PIGHIUM  Atqui  voluntarium  intelligunt  omnes,  quod  in  potestate  nostra  est,  ut  sit  vel  non  sit:  nec  necessitati  subiicitur.  Verum  quod  aliter  Ambrosius  ipse  intelligat,  non  altius  testimonium  petam,  quam  ex  eadem  pagina,  ex  qua  sumpsit  Pighius  quod  adducit.  Nam  quum  de  usu  legis  tractat,  his  verbis  inter  alia  utitur:  Accessit  vinculum,  non  solutio:  addita  est  peccatorum  agnitio,  non  remissio.  Profuit  tamen  mihi:  coepi  confiteri  quod  negabam,  etc.  Item:  Illud  quoque  mihi  prodest,  quod  non  iustificamur  ex  operibus  legis.  Non  enim  habeo  unde  gloriari  in  operibus  [pag.  76]  meis  possim:  non  habeo  unde  me  iactem,  et  ideo  gloriabor  in  Christo.  An  haec  starent,  nisi  peccandi  necessitati  homo  sibi  relictus  subiiceretur?  Hic  quoque  mihi  succurrit  Augustinus:  qui  adductis  tribus  testimoniis  nihil  minus  sensisse  Ambrosium  evincit,  quam  quod  illi  affingit  Pighius.  Primum,  quia  in  libro  de  fuga  saeculi,  dum  ad  quaerendum  Dei  auxilium  nos  hortatur,  non  in  potestate  nostra  esse  cor  nostrum  et  nostras  cogitationes  palam  confirmet:  deinde  quia  in  Lucam  ita  scribat:  Non  humana  tantum  voluntate  videtur  quod  bonum  est,  sed  sicut  Christus  dederit,  qui  ut  id  quod  bonum  est,  nobis  quoque  videri  bonum  possit  operatur:  quem  enim  miseretur,  et  vocat.  Itaque  quum  quis  fidem  se  voluisse  habere  dicit,  non  negat  Deum  voluisse.  A  Deo  enim  praeparatur  voluntas.  Ut  enim  Deus  honoretur  a  sanctis,  eius  gratia  est.  Item:  Quem  Deus  dignatur,  vocat:  et  quem  vult,  religiosum  facit.  Ex  his  verbis  colligere  non  dubitat  Augustinus,  tam  fidei,  quam  bonorum  operum,  tam  cogitationum,  quam  bonorum  affectuum  et  initium  et  perseverantiam  soli  Deo  Ambrosium  tribuere,  hominibus  auferre.  Cuius  rei  si  quis  mihi  fidem  non  habet,  librum  de  bono  perseverantiae  legat.  In  citando  Chrysostomo  ne  multum  sudaret,  locum  duntaxat  ame  adductum  transscripsit:  ubi  ut  omne  excusationis  subterfugium  peccatoribus  claudat,  bonum  et  malum  constituit  in  hominis  potestate:  nihil  ergo  illis  obstare,  nisi  quia  nolint:  posse  enim,  si  velint.  Mali  causam  non  alibi  quaeri,  quam  in  propria  hominis  voluntate,  ne  alio  culpam  transferendo  exonerare  se  velit,  mihi  placere  non  semel  testatus  sum.  Quin  etiam  unum  hoc  est  ex  praecipuis  capitibus,  quibus  in  mea  Institutione  insisto.  Quod  vero  liberi  arbitrii  virtutem  adeo  evehit  Chrysostomus,  non  dissimulavi  illic  quid  mihi  videretur.  Post  hanc  testimoniorum  congeriem,  quasi  re  confecta,  quod  ab  initio  proposuerat  demum  colligit  Pighius:  [pag.  77]  quam  de  humani  arbitrii  servitute  profitemur  sententiam,  uno  piorum  omnium,  qui  saeculis  omnibus  exstiterunt,  consensu  damnari:  et  meum  mendacium  evidenter  detectum  esse,  qui  ita,  aut  obscure  aut  varie  loquutos  de  hac  re  veteres  dixerim,  ut  certi  fere  nihil  ex  eorum  scriptis  referre   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci