[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:287  287  IN  EVANGELIUM  IOANNIS  288  ministrat,  me  sequatur:  et  ubi  ego  sum,  illic  etiam  minister  meus  erit  Quod  si  quis  mihi  ministraverit,  honorem  illi  habebit  pater.  20.  Erant  autem  quidam  Graeci.  Non  existimo  gentiles  fuisse  vel  incircumcisos,  quia  paulo  post  sequitur,  venisse  ut  adorarent.  Atqui  severe  hoc  prohibitum  erat  legibus  romanis,  et  acriter  vindicabant  proconsules  aliique  magistratus,  si  quis  patrio  cultu  relicto  ad  Iudaismum  transiisse  compertus  esset.  Iudaeis  vero,  qui  per  Asiam  et  Graeciam  dispersi  erant,  licebat  mare  traiicere,  ut  sacrificia  offerrent  in  templo.  Deinde  nunquam  passi  fuissent  Iudaei,  misceri  ¡ìsibi  in  solenni  Dei  cultu  gentiles,  quia  putassent  hoc  modo  se  et  templum  et  sacrificia  pollui.  Tametsi  autem  progeniti  erant  ex  Iudaeis,  quia  tamen  procul  trans  mare  habitabant,  non  mirum  est  si  eos  evangelista  inducat  tanquam  hospites  et  eorum  omnium  ignaros,  quae  tunc  Hierosolymae  et  in  vicinis  locis  fiebant.  Sensus  ergo  est,  Christum  non  modo  ab  incolis  Iudaeae,  qui  ex  pagis  et  urbibus  ad  diem  festum  venerant,  fuisse  pro  rege  exceptum,  sed  ad  homines  quoque  transmarinos,  qui  ex  longinquis  terris  venerant,  famam  eius  manasse.  Ut  adorarent.  Poterant  id  quoque  in  patria:  sed  Ioannes  solennem  cultum  designat,  qui  cum  sacrificiis  erat  coniunctus.  Quamvis  enim  religio  et  pietas  non  esset  templo  affixa,  non  tamen  alibi  licebat  sacrificia  Deo  offerre,  neque  alibi  habebant  arcam  testimonii,  quae  divinae  praesentiae  symbolum  esset.  Spiritualiter  quotidie  domi  suae  quisque  Deum  colebat:  simul  tamen  externa  cultus  professio  sanctis  sub  lege  praestanda  erat,  qualis  praecepta  erat  a  Mose,  ut  se  in  templo  sisterent  coram  facie  Domini.  In  quem  finem  ordinati  erant  dies  festi.  Quod  si  tam  longa  peregrinatio  ab  istis  magno  sumptu,  maiore  molestia,  nec  sine  periculo  suscepta  fuit,  ne  externam  pietatis  suae  professionem  negligerent,  qualis  hodie  excusatio  obtendi  potest,  nisi  domi  nostrae  verum  Deum  nos  colere  testamur?  Cessavit  quidem  legalis  cultus,  sed  Dominus  baptismum,  sacram  coenam,  et  publicum  orandi  ritum  ecclesiae  suae  reliquit  in  quibus  se  exerceant  fideles.  Horum  ergo  neglectus  nimis  frigidum  pietatis  studium  in  nobis  esse  prodit.  21.  Accesserunt  ad  Philippum.  Hoc  reverentiae  signum  est,  quod  Christum  non  compellant,  sed  per  Philippum  cupiunt  patefieri  sibi  accessum.  Reverentia  enim  modestiam  semper  ex  se  gignit.  Quod  autem  hinc  colligunt  papistae,  invocandos  esse  mortuos,  ut  nobis  apud  Christum  et  patrem  sint  patroni,  magis  ridiculum  est  quam  ut  refutatione  indigeat.  Loquuntur  Graeci  coram  cum  Philippo.  Qui  mortuos  inclamat  a  quibus  est  separatus,  quid,  obsecro,  habet  simile?  Sed  hi  sunt  humanae  au-   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci