|
47:287
287
IN
EVANGELIUM
IOANNIS
288
ministrat,
me
sequatur:
et
ubi
ego
sum,
illic
etiam
minister
meus
erit
Quod
si
quis
mihi
ministraverit,
honorem
illi
habebit
pater.
20.
Erant
autem
quidam
Graeci.
Non
existimo
gentiles
fuisse
vel
incircumcisos,
quia
paulo
post
sequitur,
venisse
ut
adorarent.
Atqui
severe
hoc
prohibitum
erat
legibus
romanis,
et
acriter
vindicabant
proconsules
aliique
magistratus,
si
quis
patrio
cultu
relicto
ad
Iudaismum
transiisse
compertus
esset.
Iudaeis
vero,
qui
per
Asiam
et
Graeciam
dispersi
erant,
licebat
mare
traiicere,
ut
sacrificia
offerrent
in
templo.
Deinde
nunquam
passi
fuissent
Iudaei,
misceri
¡ìsibi
in
solenni
Dei
cultu
gentiles,
quia
putassent
hoc
modo
se
et
templum
et
sacrificia
pollui.
Tametsi
autem
progeniti
erant
ex
Iudaeis,
quia
tamen
procul
trans
mare
habitabant,
non
mirum
est
si
eos
evangelista
inducat
tanquam
hospites
et
eorum
omnium
ignaros,
quae
tunc
Hierosolymae
et
in
vicinis
locis
fiebant.
Sensus
ergo
est,
Christum
non
modo
ab
incolis
Iudaeae,
qui
ex
pagis
et
urbibus
ad
diem
festum
venerant,
fuisse
pro
rege
exceptum,
sed
ad
homines
quoque
transmarinos,
qui
ex
longinquis
terris
venerant,
famam
eius
manasse.
Ut
adorarent.
Poterant
id
quoque
in
patria:
sed
Ioannes
solennem
cultum
designat,
qui
cum
sacrificiis
erat
coniunctus.
Quamvis
enim
religio
et
pietas
non
esset
templo
affixa,
non
tamen
alibi
licebat
sacrificia
Deo
offerre,
neque
alibi
habebant
arcam
testimonii,
quae
divinae
praesentiae
symbolum
esset.
Spiritualiter
quotidie
domi
suae
quisque
Deum
colebat:
simul
tamen
externa
cultus
professio
sanctis
sub
lege
praestanda
erat,
qualis
praecepta
erat
a
Mose,
ut
se
in
templo
sisterent
coram
facie
Domini.
In
quem
finem
ordinati
erant
dies
festi.
Quod
si
tam
longa
peregrinatio
ab
istis
magno
sumptu,
maiore
molestia,
nec
sine
periculo
suscepta
fuit,
ne
externam
pietatis
suae
professionem
negligerent,
qualis
hodie
excusatio
obtendi
potest,
nisi
domi
nostrae
verum
Deum
nos
colere
testamur?
Cessavit
quidem
legalis
cultus,
sed
Dominus
baptismum,
sacram
coenam,
et
publicum
orandi
ritum
ecclesiae
suae
reliquit
in
quibus
se
exerceant
fideles.
Horum
ergo
neglectus
nimis
frigidum
pietatis
studium
in
nobis
esse
prodit.
21.
Accesserunt
ad
Philippum.
Hoc
reverentiae
signum
est,
quod
Christum
non
compellant,
sed
per
Philippum
cupiunt
patefieri
sibi
accessum.
Reverentia
enim
modestiam
semper
ex
se
gignit.
Quod
autem
hinc
colligunt
papistae,
invocandos
esse
mortuos,
ut
nobis
apud
Christum
et
patrem
sint
patroni,
magis
ridiculum
est
quam
ut
refutatione
indigeat.
Loquuntur
Graeci
coram
cum
Philippo.
Qui
mortuos
inclamat
a
quibus
est
separatus,
quid,
obsecro,
habet
simile?
Sed
hi
sunt
humanae
au-
|