[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:286  denique  hominem  rite  tunc  esse  compositum,  ubi  recta  in  eo  ratio  moderatur:  quae  et  voluntatem  dirigat  quo  decet,  et  libidines,  tanquam  auriga  equos  indomitos,  suis  fraenis  coerceat.  Verum  simul  ostendimus,  caecam  esse  nostram  rationem,  quia  sit  per  peccatum  Dei  lumine  destituta,  nec  prius  bene  regere  posse,  quoad  spiritui  Dei  in  obedientiam  se  tradiderit:  imo  prorsus  in  eius  obsequium,  velut  ancilla,  redacta  fuerit.  Dicimus  similiter,  carnis  cupiditates  regnum  in  homine  occupasse,  nec  ulla  animae  potentia  impediri  posse,  vel  reprimi,  quin  suam  tyrannidem  exerceant:  voluntatem  enim  sic  malitia  oppressam,  sic  vitio  et  corruptione  implicitam,  ut  ad  honestum  studium  emergere,  aut  se  ad  rectitudinem  dare  nullo  modo  queat.  In  omnibus  Hieronymi  sententiis,  quas  adducit,  liberum  arbitrium  praedicari  non  nego:  scire  tamen  velim,  quid  certi  inde  referre  velit.  Donatos,  inquit,  nos  libero  arbitrio,  et  unumquemque  vivere,  non  ex  Dei  nutu  et  imperio,  sed  proprio  obsequio.  Sed  quid?  Si  ex  adverso  excipiam,  quod  verum  est,  vulneratam  illam  fuisse  libertatem,  imo  confectam  et  exstinctam,  ubi  homo  peccati  nexu  in  servitutem  Satanae  se  addixit?  An  certo  colligam  quid  de  tota  re  sentiendum  sit,  quum  praecipuum  caput  non  attingat?  Nego  eos  omnes  claram  et  firmam  de  libero  arbitrio  doctrinam  tradere,  qui  non  simul  adiiciunt,  [pag.  75J  quid  de  hac  libertate  per  Adae  lapsum  perierit,  quid  per  regenerationis  gratiam  fideles  recuperent:  quanta  denique  sit  vitiatae  naturae  perversitas  et  rebellio  adversus  Dei  iustitiam,  et  quae  rursum  spiritus  sancti  in  electis,  tum  ad  illuminandam  mentem,  tum  ad  cor  dirigendum,  operatio.  De  his  omnibus  altum  est  in  Hieronymi  verbis  silentium.  Ambrosium  vero  aut  non  advocare  prorsus,  aut  aliter  loquentem  inducere  debuerat.  Quid  enim  affert?  Voluntarium  servum  sibi  auctionatur  diabolus:  neminem  iugo  servitutis  astrictum  possidet,  nisi  se  prius  peccatorum  aere  ei  vendiderit.  Quid  carnem  quasi  infirmam  accusas?  Affectus  est  autor  culpae:  caro  voluntatis  ministra.  Non  ergo  vendat  nos  voluntas  nostra,  per  quam  solam  in  servitutem  tradimur.  Nempe  vanam  eorum  tergiversationem  refutat,  quiy  in  carnis  infirmitatem  reiiciunt,  quidquid  peccant.  Carnis  autem  nomine  quid  significet,  statim  exponit,  quum  voluntatis  ministram  vocat.  Inferior  ergo  pars  hominis,  et  sensualis,  ut  vocant,  cum  corporis  organis,  per  carnem  designatur.  Nunc,  qui  malorum  suorum  culpam  illuc  derivat,  merito  ad  voluntatem  retrahitur:  ut  dum  convictus  fuerit,  illic  haerere  mali  radicem,  simul  discat,  se  unum  esse,  cui  imputare  culpam  debeat.  Hinc  si  colligat  Pighius,  quae  sit  liberi  arbitrii  facultas,  aut  quantum  per  se  valeat,  valde  argutus  erit  ratiocinator.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci