[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:284  volumus  Dei  .ministris.  Iam  quia  pseudoprophetae  superbe  iactant  Dei  nomen,  et  fallaci  hoc  praetextu  se  venditant,  quum  tamen  diaboli  impulsu  ad  perdendam  ecclesiam  ferantur,  subaudienda  est  antithesis,  ut  Dominus  eos  dissipet  ac  in  nihilum  redigat.  Ita  benedicere  Christo  non  possumus,  quin  maledicamus  papae  et  sacrilegae  tyrannidi,  quam  adversus  Christum  erexit.  Sua  quidem  anathemata,  non  secus  ac  fulmina,  magno  impetu  in  nos  vibrat,  sed  quae  secure  contemnere  velut  inanes  ampullas  licet.  Ex  adverso  autem  spiritus  sanctus  horribile  anathema  hic  nobis  dictat,  quo  usque  ad  ultimos  inferos  cum  toto  suo  splendore  et  pompa  mergatur.  Nec  vero  pontifice  aliquo  opus  est,  qui  maledictionem  in  eum  pronuntiet,  quando  semel  Christus  pueros  hac  potestate  donavit,  ubi  ratum  habuit  eorum  clamorem,  sicuti  alii  evangelistae  narrant.  14.  Quum  autem  invenisset  Iesus  asellum.  Hanc  historiae  partem  magis  distincte  alii  evangelistae  narrant:  nempe  quod  duos  miserit  Christus  ex  suis  discipulis,  qui  asinum  adducerent.  Ioannes  qui  ultimus  omnium  scripsit  satis  habuit,  rerum  quae  iam  a  reliquis  tractatae  erant  summas  breviter  notare:  hinc  fit  ut  multas  circumstantias  omittat.  Species  autem  repugnantiae,  quae  plerosque  turbat,  non  rn^gno  negotio  discutitur.  Quod  Matthaeus  dicit  Christum  super  asinam  sedisse,  et  pullum  eius,  synecdochice  accipi  debet.  Quidam  fingunt  insedisse  primum  asinae,  deinde  eius  pullo,  et  ex  suo  figmento  allegoriam  eliciunt,  quod  primum  insederit  iudaico  populo,  qui  ferendo  legis  iugo  pridem  assuetus  erat:  postea  gentes  tanquam  rudem  ac  novitium  asellum  sibi  subiecerit.  Sed  illud  simpliciter  verum  est,  Christum  super  asinum  equitasse,  qui  una  cum  matre  adductus  fuerat:  et  conveniunt  prophetae  verba,  apud  quem  repetitio  est  Hebraeis  satis  trita,  quae  idem  bis  diversis  verbis  exprimit:  Super  asinum  j  inquit,  et  super  filium  subiugalis.  Evangelista  noster  qui  brevitati  studet,  omisso  priore  membro,  posterius  tantum  adducit.  Porro  Zachariae  (9,  9)  vaticinium,  quod  tunc  impletum  fuit,  Iudaei  quoque  ipsi  de  Messia  exponere  coguntur:  interea  tamen  nos  subsannant,  quod  asini  umbra  delusi  filio  Mariae  tribuamus  Messiae  honorem.  Atqui  longe  aliis  testimoniis  nititur  fides  nostra.  Nec  vero  quum  dicimus  Iesum  esse  Christum,  hinc  ordimur  quod  asino  insidens  Hierosolymam  sit  ingressus.  Couspicua  enim  in  eo  fuit  gloria,  qualis  decebat  filium  Dei,  sicujti  habuimus  primo  capite.  Praecipue  autem  divina  eius  virtus  in  resurrectione  effulsit.  Verum  haec  non  spernenda  est  confirmatio,  quod  Deus  mirabili  sua  providentia  in  isto  ingressu,  quasi  in  aliquo  theatro,  completum  Zachariae  vaticinium  proposuit.  Ne  timeas.  In  hac  prophetae  sententia,  ut  eam  evangelista  recitat,  notandum  est  primo,  non  aliter  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci