25:284  quod  statuit  Deus  promulgent:  ac  si  diceret:  Nonnisi  unius  Dei  est  decernere  qualis  sit  hominum  conditio.  Benedictionis  suae  me  praeconem  esse  voluit:  eam  igitur  evertere,  vel  retractare,  meum  non  est.  Porro  quia  personam  veri  prophetae  hic  Balaam  sustinet,  colligere  licet  ex  his  verbis,  non  aliam  ligandi  et  solvendi  potestatem  verbi  ministris  datam  esse,  nisi  ut  fideliter  proferant  in  medium  quod  a  Deo  acceperint.  21.  Non  aspexit.  Quidam  per  |1K  et  bDV  idola  intelligunt,  quae  nihil  quam  mortiferum  laborem  et  molestiam  afferunt  suis  cultoribus.  Ac  si  dictum  esset,  Israelem  a  talibus  noxis  purum  et  immunem  esse,  quia  rite  unicum  Deum  colat.  Sed  quomodo  conveniet,  Deum  non  vidisse  idololatriam  in  populo,  qui  manifeste  in  eam  prolapsus  fuerat?  Etsi  autem  semel  tantum  fabricatus  est  vitulus,  multae  tamen  et  propemodum  assiduae  defectiones  non  patiuntur  homines  sceleratos  et  perversos  ita  absolvi.  Porro  quum  duae  istae  voces  simul  coniunctae  omnia  iniquitatum  genera  significent  quae  ad  homines  laedendos,  vel  ad  nocendum,  et  damnum  cum  iniuria  inferendum  tendunt,  aptior  erit  sensus,  non  conspici  iniquitatem  in  Iacob,  ut  censeatur  inter  gentes  violentiae  et  sceleribus  deditas.  Quanquam  si  ita  accipere  libet,  eadem  quae  prius  exoritur  quaestio.  Scimus  enim  Israelitas  pessimis  quibusque  vix  fuisse  meliores.  Dilute  quidam  respondent,  non  conspici,  quia  Deus  non  imputat.  Ego  vero  nihil  aliud  his  verbis  notari  existimo  quam  Deo  gratum  esse  populum,  quia  eum  sanctificaverit.  Si  quis  excipiat,  non  ideo  protinus  fuisse  iustum  et  innoxium,  solutio  in  promptu  est,  non  praedicari  quales  fuerint,  sed  tantum  celebrari  Dei  gratiam  qua  ipsos  in  gentem  sanctam  eligere  dignatus  erat.  Hoc  modo  Ierosolyma  fuit  sancta  civitas  et  regia  Dei  sedes,  quum  tamen  spelunca  esset  latronum.  Hac  ratione  dicit  Paulus  (Rom.  l  l  ,  16)  filios  Abrahae  esse  sanctos  ramos,  quia  progeniti  sint  ex  radice  sancta.  Eodem  sensu  filii  Dei  passim  vocantur  quantumvis  essent  degeneres.  Ergo  dicitur  Deus  non  aspexisse  in  illis  iniquitatem,  adoptionis  suae  respectu,  non  autem  quod  tam  praeclaro  elogio  digni  fuerint,  ac  si  discrimen  inter  eos  et  alias  gentes  statueretur,  non  pro  meritis,  sed  mero  Dei  beneplacito.  Sic  Paulus  alibi  postquam  gentibus  eos  aequavit  et  docuit  nulla  in  re  excellere,  deinde  subiicit  (Rom.  3,  1):  Quae  igitur  Iudaei  dignitas?  aut  quae  utilitas  circumcisionis?  Magna,  inquit  per  omnem  modum:  nempe  quia  notam  discretionis  extra  ipsos  quaerit.  Denique  quia  Deo  placuerat  eligere  populum  illum,  se  ipsum  potius  et  gratiam  suam  amore  prosequutus  est,  quam  illius  vitam  et  mores.  Sunt  qui  secus  accipiunt  hunc  locum,  Deum  non  aspicere  iniquitatem,  neque  videre  molestiam  in  Iacob:  quia  permittere  nolit  eum  iniuste  gravari