[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


52:281  281  CAPUT  III.  282  stores,  ipsi  episcopum  accipiunt  qui  ex  unoquoque  collegio  eligebatur  ut  fratribus  praeesset.  Meminerimus  ergo  perinde  valere  hoc  nomen,  ac  si  ministros,  vel  pastores,  vel  presbyteros  nominasset.  2.  Oportet  ergo.  Illativa  particula  expositionem  quam  posui  confirmat.  Nam  pro  muneris  dignitate,  colligit  hominem  requiri  praeditum  raris  dotibus,  et  non  quemlibet  ex  vulgo.  Si  esset  bonum  opus,  ut  habet  communis  translatio:  vel  honestum,  ut  reddidit  Erasmus  :  illatio  non  quadraret.  Vult  autem  episcopum  esse  i  r  r  e  p  r  e  h  e  n  s  i  b  i  l  e  m  :  pro  quo  ad  Titum  (1,  7)  posuit,  aveyxXyjiov  :  utroque  nomine  significans,  non  debere  ulla  infamia  notatum  esse,  quae  autoritatem  illi  deroget.  Neque  enim  inter  homines  reperietur  qui  purus  sit  omni  vitio.  Sed  aliud  est,  laborare  communibus  vitiis  quae  existimationem  non  laedunt,  quia  cadunt  in  homines  honestissimos  :  aliud  probrosi  esse  nominis,  vel  aliqua  turpitudine  esse  foedatum.  Ergo  ne  autoritate  careat  episcopus,  iubet  eligi  qui  sit  honestae  et  integrae  famae,  nullique  notabili  vitio  obnoxius.  Porro  non  tantum  praescribit  Timotheo  quales  eligere  debeat,  sed  etiam  singulos  admonet  qui  ad  gradum  illum  adspirant,  ut  se  vitamque  suam  diligenter  examinent.  Unius  uxoris  maritum.  Puerile  est  commentum,  interpretari  unius  ecclesiae  pastorem.  Receptior  est  altera  expositio,  debere  recipi  qui  non  fuerit  duplici  coniugio  implicitus,  iam  tamen  coelibem,  unica  uxore  mortua.  Sed  enim  tam  hic  quam  primo  ad  Titum  capite,  verba  ita  sonant,  qui  sit:  non  autem,  qui  fuerit.  Et  infra  capite  quinto,  quum  aget  de  viduis,  distincte  utetur  praeteriti  temporis  participio.  Praeterea  hoc  modo  pugnaret  ipse  secum:  utpote  qui  alibi  (1.  Corin.  7,35)  testatur  se  talem  nolle  iniicere  laqueum  conscientiis.  Sola  igitur  Chrysostomi  expositio  vera  est,  polygamiam  hic  nominatim  in  episcopo  damnari,  quae  tunc  apud  Iudaeos  pro  lege  fere  obtinuerat.  Partim  hoc  habebant  ex  perversa  patrum  imitatione  :  (nam  qui  legebant,  Abraham,  Iacob,  Davidem  et  similes  pluribus  simul  uxoribus  fuisse  coniugatos,  idem  sibi  quoque  licere  arbitrabantur)  partim  hanc  corruptelam  ex  vicinis  gentibus  traxerant.  Nunquam  enim  apud  Orientales  qua  decebat  religione  et  fide  culta  fue-  Tunt  coniugia.  Quidquid  sit,  polygamia  apud  eos  vulgo  invaluerat.  Itaque  non  immerito  Paulus  maculam  hanc  ab  episcopi  persona  alienam  esse  iubet.  Neque  tamen  eorum  opinionem  improbo  qui  putant  spiritum  sanctum  diabolicae  superstitioni  voluisse  occurrere,  quae  postea  obrepsit.  Ac  si  dixisset,  adeo  non  cogendos  ad  coelibatum  episcopos,  ut  maxime  pios  deceat  coniugium.  Hoc  modo  non  exigeret  ab  illis  tanquam  rem  necessariam,  sed  tantum  laudaret  tanquam  ab  officii  dignitate  minime  alienam.  Simplicius  tamen  est  ac  firmius  quod  iam   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci