|
52:281
281
CAPUT
III.
282
stores,
ipsi
episcopum
accipiunt
qui
ex
unoquoque
collegio
eligebatur
ut
fratribus
praeesset.
Meminerimus
ergo
perinde
valere
hoc
nomen,
ac
si
ministros,
vel
pastores,
vel
presbyteros
nominasset.
2.
Oportet
ergo.
Illativa
particula
expositionem
quam
posui
confirmat.
Nam
pro
muneris
dignitate,
colligit
hominem
requiri
praeditum
raris
dotibus,
et
non
quemlibet
ex
vulgo.
Si
esset
bonum
opus,
ut
habet
communis
translatio:
vel
honestum,
ut
reddidit
Erasmus
:
illatio
non
quadraret.
Vult
autem
episcopum
esse
i
r
r
e
p
r
e
h
e
n
s
i
b
i
l
e
m
:
pro
quo
ad
Titum
(1,
7)
posuit,
aveyxXyjiov
:
utroque
nomine
significans,
non
debere
ulla
infamia
notatum
esse,
quae
autoritatem
illi
deroget.
Neque
enim
inter
homines
reperietur
qui
purus
sit
omni
vitio.
Sed
aliud
est,
laborare
communibus
vitiis
quae
existimationem
non
laedunt,
quia
cadunt
in
homines
honestissimos
:
aliud
probrosi
esse
nominis,
vel
aliqua
turpitudine
esse
foedatum.
Ergo
ne
autoritate
careat
episcopus,
iubet
eligi
qui
sit
honestae
et
integrae
famae,
nullique
notabili
vitio
obnoxius.
Porro
non
tantum
praescribit
Timotheo
quales
eligere
debeat,
sed
etiam
singulos
admonet
qui
ad
gradum
illum
adspirant,
ut
se
vitamque
suam
diligenter
examinent.
Unius
uxoris
maritum.
Puerile
est
commentum,
interpretari
unius
ecclesiae
pastorem.
Receptior
est
altera
expositio,
debere
recipi
qui
non
fuerit
duplici
coniugio
implicitus,
iam
tamen
coelibem,
unica
uxore
mortua.
Sed
enim
tam
hic
quam
primo
ad
Titum
capite,
verba
ita
sonant,
qui
sit:
non
autem,
qui
fuerit.
Et
infra
capite
quinto,
quum
aget
de
viduis,
distincte
utetur
praeteriti
temporis
participio.
Praeterea
hoc
modo
pugnaret
ipse
secum:
utpote
qui
alibi
(1.
Corin.
7,35)
testatur
se
talem
nolle
iniicere
laqueum
conscientiis.
Sola
igitur
Chrysostomi
expositio
vera
est,
polygamiam
hic
nominatim
in
episcopo
damnari,
quae
tunc
apud
Iudaeos
pro
lege
fere
obtinuerat.
Partim
hoc
habebant
ex
perversa
patrum
imitatione
:
(nam
qui
legebant,
Abraham,
Iacob,
Davidem
et
similes
pluribus
simul
uxoribus
fuisse
coniugatos,
idem
sibi
quoque
licere
arbitrabantur)
partim
hanc
corruptelam
ex
vicinis
gentibus
traxerant.
Nunquam
enim
apud
Orientales
qua
decebat
religione
et
fide
culta
fue-
Tunt
coniugia.
Quidquid
sit,
polygamia
apud
eos
vulgo
invaluerat.
Itaque
non
immerito
Paulus
maculam
hanc
ab
episcopi
persona
alienam
esse
iubet.
Neque
tamen
eorum
opinionem
improbo
qui
putant
spiritum
sanctum
diabolicae
superstitioni
voluisse
occurrere,
quae
postea
obrepsit.
Ac
si
dixisset,
adeo
non
cogendos
ad
coelibatum
episcopos,
ut
maxime
pios
deceat
coniugium.
Hoc
modo
non
exigeret
ab
illis
tanquam
rem
necessariam,
sed
tantum
laudaret
tanquam
ab
officii
dignitate
minime
alienam.
Simplicius
tamen
est
ac
firmius
quod
iam
|