[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


5:28  sed  plenum  est  et  integrum:  qualiter  Donatus  enarrat  in  Andria  Terentii.  Sic  Curtius  lib.  IX.:  Nostra  quoque  gloria  quum  sit  ex  solido,  plus  tamen  habet  nominis,  quam  operis.  Magnam  adibat  aleam]  Significat  rem  romanam  in  magno  discrimine  fuisse  prius  quam  Nero  certam  vitae  rationem  habuisset  constitutam:  quum  nondum  scilicet  aliquod  ingenii  specimen  exhibuisset,  unde  caperetur  coniectura  probae  indolis.  Est  enim  aetas  illa  flexibilis  et  lubrica,  quae  facile  et  rerum  imperitia  labitur,  et  alienis  consiliis  abstrahitur,  postremo  a  recta  honestaque  disciplina  ad  luxum  voluptatesque  delabitur,  ait  Herodianus.  At  vero  in  moribus  principis  agitur  publicum  aut  commodum,  aut  periculum.  Nil  igitur  mirum  si  magnam  adibat  [pag.  IG]  aleam  populus  romanus.  Nunc  vero  evolavit  periculum,  sic  iacta  sunt  fundamenta,  ut  non  possit  a  laeto  principio  dissentire  exitus.  Notum  est  aleam  esse  ludum  fortunae  subiectum  varietati:  a  qua  significatione  primitiva  haec  per  similitudinem  derivatur,  quae  significat  omne  cuiuscunque  generis  periculum.  Horatius  libro  Carm.  II.  :  Periculosae  plenum  opus  aleae.  Lucanus  lib.  VI.:  Placet  alea  fati  Alterutrum  mersura  caput.  Livius  idem  verbum  apposuit,  quo  nunc  utitur  Seneca:  cuius  verba  sunt  lib.  I.:  Qui  non  contenti  libertate  certa,  in  dubiam  imperii  servitiique  aleam  imus;  ineamus  aliquam  viam,  qua  utri  utris  imperent  sinc  magna  clade,  sine  multo  sanguine  utriusque  populi  decerni  possit.  Dictum  Caesaris  Iulii  a  Suetonio  recitatur:  Iacta  est  alea.  Quo  significatur,  summam  rei  fortunae  manibus  et  imperio  permissam.  Graece  apud  Plutarchum  ἐῤῥίφθη  κῦβος.  Quo  sc  nobilis  indoles  daret]  Id  est,  quibus  studiis  animum  applicaret,  1)  quam  vitae  methodum  sequeretur.  Honesta  est  loquutio.  Cicero  libro  XIII.  ad  Atticum:  Quare  da  te'in  sermonem,  et  perseca,  et  confice,  excita,  compella,  loquere  Et  lib.  XIII.  Epist,  famil.  :  Si  qua  offensiuncula  facta  est  animi  tui  perversitate  aliquorum,  des  te  ad  lenitatem,  vel  propter  summam  humanitatem,  vel  honoris  mei  causa.  Sic  etiam  hic,  quo  se  daret,  id  est  ad  quos  affectus  animum  appelleret2)  et  inclinaret.  Haec  enim  duo  verba  applicare  et  dare,  apud  Ciceronem  pro  eodem  posita  reperiuntur.  Verrina  IV.:  Bene  penitiis,  inquit,  in  istius  familiaritatem  sese  dedit.  In  oratione  autem  pro  Cluentio:  Se  ad  hominis  egentis,  audacis,  in  iudiciis  corrumpendis  exercitati,  tum  autem  iudicis  Staleni  familiaritatem  applicavit.  Idem  Cicero  alia  syntaxi  usus  est  libro  XIII.  Epist,  quum  dixit:  M.  Varro  petitioni  se  dedit.  1)  Edd.  recentiores:  appelleret.  2)  Sic  libri  nostri  omnes,  sed  princeps  m  emendandis:  applicaret.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci