|
52:278
neant
poenam
temporalem.
Duplex
iste
consolationis
fructus
notandus
est:
quod
proposita
salutis
spe
retinentur,
ne
reatus
sui
commemoratione
perterritae
in
desperationem
ruant
:
deinde
quod
assuefiunt
ad
tolerandam
aequis
et
tranquillis
animis
serviendi
necessitatem,
ut
libenter
se
viris
submittant,
quum
admonentur
hoc
genus
obsequii
et
sibi
esse
salutare,
et
Deo
acceptum.
Si
ad
operum
adstruendam
iustitiam
hic
locus
torqueatur,
ut
faciunt
papistae,
simplex
est
solutio:
quia
hic
non
disputat
apostolus
de
causa
salutis,
non
posse
nec
debere
ex
eius
verbis
colligi
quid
mereantur
opera:
sed
tantum
ostendi
qua
nos
via
perducat
Deus
ad
salutem,
cui
nos
sua
gratia
destinavit.
Ter
generationem.
Ridiculum
hoc
foret
hominibus
nasutis,
Christi
apostolum
non
modo
hortari
mulieres
ad
dandam
operam
procreandae
soboli,
sed
hoc
opus
tanquam
pium
et
sanctum
ita
urgere,
ut
rationem
esse
dicat
obtinendae
salutis.
Quin
etiam
videmus
quibus
probris
thorum
coniugalem
infamaverint
hypocritae,
qui
sanctiores
videri
prae
aliis
omnibus
volebant.
Sed
adversus
sannas
impiorum
facilis
est
defensio.
Primum
enim
non
tantum
de
gignenda
prole
hic
tractat
apostolus,
sed
de
perferendis
molestiis
omnibus,
quae
et
durae
sunt
et
multiplices,
tam
in
partu
quam
in
educatione
liberorum.
Deinde
quidquid
hypocritae
iudicent,
vel
mundi
sapientes,
pluris
hanc
obedientiam
facit
Deus,
quum
mulier
ad
quid
vocata
sit
reputans,
impositae
sibi
divinitus
conditioni
se
subiicit,
nec
taedium
gestationis,
nec
ciborum
fastidium,
nec
morbos,
nec
difficultatem
pariendi,
imo
potius
dirum
cruciatum,
nec
sollicitudinem
pro
foetu,
nec
alia
quae
sunt
officii
sui
detrectat,
quam
si
heroicis
alioqui
virtutibus
se
ostentaret,
Dei
interim
vocationi
obsequi
detrectans.
Adde
quod
non
potuit
aptior
afferri
consolatio,
nec
efficacior,
quam
si
rationem
et
medium
(ut
ita
loquar)
salutis
consequendae
in
ipsa
poena
ostenderet.
Si
manseritis
in
fide.
Quia
vetus
interpres
generationem
liberorum
posuerat,
vulgo
receptum
fuit
ut
ad
liberos
referrent
hoc
membrum.
Atqui
unica
vox
est
apud
Paulum
xexvoyovia.
Proinde
ad
mulieres
referri
necessarium
est.
Quod
autem
plurale
verbum
est,
nomen
vero
singulare,
nihil
habet
incommodi.
Si
quidem
nomen
indefinitum,
ubi
scilicet
de
omnibus
communis
est
sermo,
vim
collectivi
habet:
ideoque
mutationem
numeri
facile
patitur.
Porro
ne
totam
mulierum
virtutem
in
eoniugalibus
officiis
includeret,
continuo
post
etiam
maiores
adiicit
virtutes,
quibus
pias
mulieres
excellere
convenit,
ut
a
profanis
differant.
Imo
tunc
demum
generatio
gratum
est
Deo
obsequium,
quum
ex
fide
et
caritate
procedit.
His
duobus
adiungit
s
a
n
c
t
i
f
i
c
a
-
tionem,
quae
totam
vitae
puritatem
continet,
dignam
christianis
mulieribus.
Postremo
sequitur
18*
|