15:276  si  me  mortuo  exoriatur,  qui  dicat:  si  adhuc  viveret  Lutherus  f  aliter  hunc  tractaret  articulum,  ut  quem  tunc  nondum  plene  expendit,  contra  hunc  dico  nunc  ut  tunc,  et  tunc  ut  nunc,  probe  me  articulum  de  sacramentis  expendisse  ete.  Dico  ergo  et  confiteor,  corpus  et  sanguinem  Domini  vere  in  pane  et  vino  ore  corporis  (muntlich)  edi  et  bibi  ete  Posthac  evocat  et  adhibet  sibi  testes  omnes  sui  saeculi  homines,  petitque  ut  et  apud  posteros  huic  Lutheranae  protestationi  ferant  testimonium,  et  orent  Dominum  ut  is  Lutherum  in  hac  confessione  stabiliat.  Addit:  si  vero  per  tentationem  et  mortis  acerbitatem  superatus  aliud  dixero,  id  quidem  sanus  nunc  revoco  et  dico  id  esse  falsum  et  suggestum  a  Sathana.  Darzu  haljf  mir  mein  Ilerr  vnd  Heyland  Iesus  Christus.  Quid  Marpurgi  1529  inter  Partes  actum  ut  et  quatenus  consenserint  non  ignoras.  Colligis  tu  quae  D.  Lutherus  in  scriptis  suis  potissimum  urserit,  haec  videlicet,  sacramenta  non  tantum  esse  externas  confessionis  notas,  sed  gratiae  divinae  symbola  et  promissionum  Dei  sigilla,  testimonia  utique  spiritualis  gratiae,  ad  fidem  fovendam  et  confirmandam  adeoque  organa  quibus  Deus  efficaciter  agit  in  suis  electis.  Sacramenta  item  non  esse  inania  vel  vacua  signa,  quum  in  eis  vere  testetur  Deus  quod  figurat  et  simul  arcana  virtute  praestet  atque  impleat,  quod  testatur,  coniungens  illis  sui  spiritus  efficaciam.  Istis  ad  hunc  modum  collectis,  mox  subiungis  :6)  His  omnibus  concessis,  annon  manum  libenter  porrigeret  Lutherus?  Respondemus  tibi  :  Mi  Calvine,  non  porrigeret  manum,  quam  vivens  viventibus  Zuinglio  et  Oecolampadio  illa  ipsa  omnia  concedentibus  aut  profitentibus  noluit  porrigere  dextram.  Atque  nunc  etiam  paucis  demonstrabimus  D.  Zuinglium  et  Oecolampadium  concessisse  aut  docuisse  quae  tu  confitenda  censes,  ut  concordia  sarciatur.  Zuinglius  in  libello  ad  Principes  Germaniae  contra  Eggium  (1530)  ostendit  eum  finem  et  usum  sacramentorum  quem  nos  in  nostra  confessione  repetendo  posuimus,  nempe  ut  per  ipsa  ad  Christum  eiusque  communionem  adducamur.  Signa,  inquit,  sio  a  Christo  ipso  sunt  instituta,  ut  etiam  analogia  sua  plurimum  polleant,  ad  inducendum  in  rem  fide  et  contemplatione  praesentem,  et  reliqua  (B.).  Item:  Istam  fidei  contemplationem  non  credo  satis  grandem  esse,  nisi  rem  ipsam  tam  certe  ac  indubitate  teneat,  ac  si  naturaliter  esset  sensibus  exposita  ete,  (B.  facie  2.  J  Licet  omnes  creaturae  invitent  nos  ad  numinis  contemplationem,  at  omnis  ea  invitatio  muta  est,  in  sacramentis  autem  vivens  et  loquens  est.  Loquitur  enim  Dominus  ipse,  loquuntur  et  5)  xovto.  6)  Cf.  Opp.  IX.  19,