[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:275  275  IN  EVANGELIUM  IOANNIS  276  dit,  si  Christus  nos  in  unum  aggreget.  Nam  hoc  modo  nos  patri  reconciliat,  penes  quem  est  fons  vitae.  Undo  etiam  colligimus  dissipatum  esse  genus  humanum  et  a  Deo  alienatum,  donec  sub  Christo  capite  coalescant  filii  Dei.  Ita  sanctorum  communio  praeparatio  est  ad  vitam  aeternam:  quia  in  morte  manent  omnes,  quos  Christus  ad  patrem  non  colligit,  sicuti  iterum  decimo  septimo  capite  videbimus.  Ideo  et  Paulus  (Ephes.  1,  10)  docet,  missum  esse  Christum,  ut  quaecunque  in  coelo  sunt  et  terra  colligeret.  Quare  ut  allata  a  Christo  salute  fruamur,  sublato  dissidio  nos  unum  cum  Deo,  angelis  et  inter  nos  fieri  oportet.  Huius  unitatis  causa  et  pignus  fuit  mors  Christi,  qua  ad  se  omnia  sustulit:  sed  quotidie  per  evangelium  in  Christi  ovile  colligimur.  52.  Nec  pro  gente  solum.  Significat  evangelista  reconciliationem  a  Christo  factam  ad  gentes  quoque  extendi.  Sed  quomodo  filii  Dei  vocantur,  quos  misera  dissipatio,  in  qua  errabant,  hostes  Dei  reddebat?  Respondeo,  ut  iam  alibi  dictum  est,  fuisse  in  Dei  pectore  filios,  qui  in  se  ipsis  vagae  erant  ac  perditae  oves,  imo  nihil  minus  quam  oves,  sed  potius  lupi  et  ferae  bestiae.  Filios  ergo  Dei,  etiam  antequam  vocentur,  ab  electione  aestimat,  qui  fide  tandem  et  sibi  et  aliis  manifestari  incipiunt.  53.  Ab  illa  igitur  die  consultabant,  ut  interficerent  eum.  54.  Itaque  Iesus  non  amplius  palam  ambulabat  inter  Iudaeos,  sed  abiit  illinc  in  regionem  propinquam  deserto,  in  urbem,  quae  dicitur  Ephraim,  et  illic  versatus  est  cum  discipulis  suis.  55.  Instabat  autem  pascha  Iudaeorum:  et  adscenderunt  multi  Hierosolymam  ex  regione  ante  pascha,  ut  purificarent  se  ipsos.  56.  Quaerebant  ergo  Iesum  et  dicebant  inter  se,  quum  in  templo  stetissent:  Quid  videtur  vobis,  quod  non  venerit  ad  diem  festum?  57.  Dederant  autem  sacerdotes  et  Pharisaei  mandatum,  ut  si  quis  sciret,  ubinam  esset,  indicaret,  ut  caperent  eum.  53.  Consultabant  ut  interficerent.  Narrat  evangelista  Christum  iterum  fugisse,  quum  tanto  hostium  furore  se  peti  sciret.  Meminerimus  tamen  non  ita  fugisse,  quo  se  patris  vocationi  subduceret  :  neque  enim  aliud  habuit  propositum,  nisi  ut  tempore  divinitus  praefixo  ad  subeundam  voluntariam  mortem  'se  sisteret.  Porro  consilium,  cuius  evangelista  meminit,  non  tam  de  Christo  occidendo  erat,  quam  ut  rationem  aliquam  invenirent  illius  opprimendi.  Hoc  iam  apud  eos  decretum  erat,  esse  tollendum  e  medio:  altera  tantum  deliberatio  restabat,  quomodo  exsequi  possent  quod  statuerant.  54.  Quae  dicitur  Ephraim.  Nomen  urbis  quod  hic  positum  legimus,  vel  corrupte  fuisse  tunc  pronuntiatum  -arbitror,  vel  certe  novum.  Scimus  enim  quanta  post  exsilium  babylonicum  facta  linguae  mutatio  fuerit,  et  simul  quam  diversa  terrae  facies:   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci